Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
10103
rok szkolny
2012/2013

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Rewalidacja indywidualna w parcy z dzieckiem z upośledzeniem umysłowym

Upośledzenie umysłowe charakteryzuje się istotnie niższym niż przeciętnie funkcjonowaniem intelektualnym z jednocześnie współwystępującymi ograniczeniami w zakresie dwóch lub więcej spośród następujących umiejętności przystosowawczych: porozumiewania się, samoobsługi, trybu życia, uspołecznienia, korzystania z dóbr społeczno - kulturowych, samodzielności, troski o zdrowie i bezpieczeństwo, umiejętności szkolnych, organizowania czasu wolnego i pracy.
U dzieci z upośledzeniem umysłowym obserwujemy ogromną różnorodność zaburzeń. Są to: zaburzenia rozwoju mowy, deficyty w zakresie analizatora wzrokowego i słuchowego, zaburzenia sprawności motorycznej, zaburzenia lateralizacji, zaburzenia emocjonalne.


REKLAMA

W związku z ogromną różnorodnością zaburzeń, dzieci z upośledzeniem umysłowym proces edukacji wymaga specjalnych środków oddziaływania. Potrzebna jest więc pomoc korekcyjna, kompensacyjna i usprawniająca realizowana w ramach zajęć rewalidacji indywidualnej.

REWALIDACJA (łac. validus - silny, sprawny, re - powtórnie) to ciąg zabiegów dydaktycznych, wychowawczych, leczniczych, których celem jest jak najlepsze przystosowanie jednostki niepełnosprawnej do życia społecznego.

Celem rewalidacji jest stawianie na mocne strony dziecka oraz szukanie tego, co w nich jest najlepsze.

Kierunki oddziaływań rewalidacyjnych:
- maksymalne usprawnianie i rozwijanie tych wszystkich funkcji psychicznych i fizycznych, które są najsilniejsze i najmniej uszkodzone,
- optymalne korygowanie funkcji zaburzonych i uszkodzonych, defektów i zniekształceń,
- kompensowanie, czyli wyrównywanie przez zastępowanie,
- stymulowanie rozwoju.

W zajęciach rewalidacyjnych wyróżniamy:
1. Zajęcia dydaktyczno - wychowawcze.
2. Zajęcia korekcyjne:
- korekcyjno - kompensacyjne,
- gimnastyka korekcyjna,
- zajęcia logopedyczne.

Wcześnie podjęte i konsekwentnie realizowane oddziaływania rewalidacyjne dają szansę rozwoju dziecka z upośledzeniem umysłowym oraz umożliwiają w pełni aktywne uczestnictwo w życiu.

Przed rozpoczęciem pracy rewalidacyjnej należy dokonać diagnozy psychologiczno - pedagogicznej. Polega ona na określeniu stopnia głębokości deficytów rozwojowych, trudności dziecka, wyróżnieniu funkcji niezaburzonych, poznaniu możliwości dziecka oraz cech jego osobowości.
Diagnoza pozwoli na dokonanie właściwego wyboru kierunku pracy z dzieckiem. W stosunku do każdego rodzaju upośledzenia, działania wzmacniające, usprawniające, kompensacyjne są inne, muszą one być dostosowane do potrzeb i możliwości rozwojowych dziecka.
Diagnozy dokonuje się w oparciu o:
- analizę badań psychologiczno - pedagogicznych,
- wyniki badań lekarskich,
- informacje od rodziców,
- własną obserwację.
Diagnoza psychologiczno - pedagogiczna stanowi punkt wyjścia do opracowania kierunków oddziaływań rewalidacyjnych wobec każdego dziecka. Na podstawie diagnozy konstruowany jest indywidualny program rewalidacyjny zmierzający do realizacji określonych celów. Najczęściej w ich zakres wchodzą następujące czynności:
- doskonalenie i wspomaganie czytania, pisania i liczenia,
- rozwijanie i doskonalenie mowy,
- ćwiczenia koncentracji uwagi,
- rozwijanie procesów myślenia,
- kształtowanie i rozwijanie procesów poznawczych,
- rozwijanie pamięci mechanicznej i logicznej,
- doskonalenie koordynacji wzrokowo - ruchowej i słuchowo - ruchowej,
- doskonalenie sprawności manualnej i motorycznej,
- rozwijanie i doskonalenie zmysłów,
- rozwijanie orientacji własnego ciała i orientacji przestrzennej.

Organizując zajęcia z dziećmi z upośledzeniem umysłowym należy przestrzegać wszystkich podstawowych zasad wychowania, dydaktyki oraz terapii. Należą do nich:
1. Zasada akceptacji - stosując tę zasadę mamy na względzie potrzebę bezpieczeństwa dziecka, uznanie jego wartości, poczucia godności, szacunku i przynależności.
2. Zasada pomocy - to organizowanie warsztatu pracy i dobieranie metod w taki sposób, aby pomóc dziecku w realizacji potrzeby nabywania nowych wiadomości i umiejętności.
3. Zasada indywidualizacji - dostosowanie treści, metod, środków i organizacji nauczania do indywidualnych potrzeb dziecka.
4. Zasada terapii pedagogicznej - polega na eliminowaniu lęku, niepewności, kształtowaniu właściwej motywacji dziecka w podejmowaniu dalszych wysiłków w nabywaniu wiadomości i umiejętności.
5. Zasada współdziałania z rodziną - to wspólne uzgodnione działania domu, szkoły, innych placówek współpracujących, aby wspomagać każdy wysiłek dziecka

Literatura:
- Lipkowski O. (1981), Pedagogika specjalna, Zarys, Warszawa.
- Kirejczyk K. (1981), Upośledzenie umysłowe, Warszawa.
- Zabłocki K. J. (1996), Wprowadzenie do rewalidacji, Warszawa.
- Polkowska I. (1986), Praca rewalidacyjna z dziećmi upośledzonymi umysłowo w szkole życia, Warszawa.
- pod. Red. Nurek K. (1992), Rewalidacja indywidualna dziecka niepełnosprawnego, Kraków.
- Głodkowski J. (1999), Poznanie ucznia szkoły specjalnej, Warszawa.

Anna Chyżewska
Zespół Szkół Specjalnych
w Karnowie


Zaświadczenie online Certyfikat publikacji



numer online: 67 gości

reklama

Księgarnia HELION poleca: