Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
10206
rok szkolny
2012/2013

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Agresja wśród dzieci i młodzieży

W artykule przedstawiono zjawisko agresji występujące często w środowisku szkolnym. Omówiono agresję jako reakcję na sytuację problemową oraz agresję jako zachowanie wyuczone lub wzmocnione.
Przedstawiono wskazówki radzenia sobie z niszczycielską siłą jaką jest agresja.
Nie pominięto również zjawiska przemocy w rodzinie, działania naruszania praw i dobra osobistego młodego człowieka, powodującego cierpienia i szkody w dorosłym życiu.
Podsumowaniem tematu jest stwierdzenie: im więcej będzie agresji w nas samych, tym częściej będziemy spotykać się z aktami agresji, zatem zacznijmy myśleć o sobie pozytywnie.

Zjawisko agresji nasila się coraz bardziej nie tylko w środowisku szkolnym, ale również w naszym kraju. Wśród psychologów nie ma zgodności w rozumieniu pojęcia –agresja. Opierając się o genezę agresji, wyróżniono 4 teorie:

  • agresja jako instynkt,
  • agresja jako reakcja na sytuację problemową,
  • agresja jako nabyty popęd,
  • agresja jako zachowanie wyuczone lub wzmocnione.


    REKLAMA

    W szkole często mamy do czynienia z agresją jako reakcją na sytuację problemową oraz jako zachowanie wyuczone lub wzmocnione. Agresja może powstać wtedy, gdy coś zamierzamy i realizujemy, mamy jakiś określony cel, ale w pewnym momencie natrafiamy na przeszkodę, aby osiągnąć ten cel. Tą przeszkodą może być coś lub ktoś. Wówczas powstaje w nas duże napięcie emocjonalne, które pobudza agresję. Stanowi ona wyładowanie tego napięcia i zostaje skierowana na tę przeszkodę celem uszkodzenia lub zniszczenia jej. Nie zawsze jednak dochodzi do ujawnienia agresji na zewnątrz. Czasami agresja nie jest ujawniana i ma charakter ukryty, może występować np.: w marzeniach o zemście lub może być skierowana na samego siebie. Może mieć niszczycielski charakter dla samego zdrowia-stąd nerwice, fobie, lęki i najgorsza forma agresji wobec samego siebie - samobójstwa.

    Kolejna koncepcja agresji to agresja jako zachowanie wzmocnione lub wyuczone. Co oznacza agresja wyuczona? Niejednokrotnie dzieci i młodzież mają wiele przykładów z najbliższego otoczenia. Gdy pojawia się problem, najczęstszą reakcją jest agresja-stąd powielają i przenoszą tę agresję do swoich działań, nie mając innych doświadczeń. Natomiast z agresją jako zachowaniem wzmocnionym mamy do czynienia wówczas, gdy zachowanie agresywne jest wzmocnione poprzez nagrodę. Dla jednostki może być nagrodą dominacja w grupie rówieśniczej (chodzi o grupę negatywną). A oto kilka wskazówek na temat - jak radzić sobie z agresją.

    1. Nie należy lekceważyć żadnego aktu agresji. Zatem należy działać:
    - w stosunku do sprawcy agresji-odizolować go i uspokoić,
    - wobec osoby, która była obiektem agresji-zapewnić jej poczucie bezpieczeństwa, pomóc w odzyskaniu równowagi wewnętrznej.

    2. Należy dotrzeć do źródeł zachowań agresywnych, dać czas na odreagowanie,
    - nie działać impulsywnie(ważny jest nasz spokój w tym momencie),
    - należy wysłuchać agresywne dziecko,
    - postarać się zrozumieć problem dziecka.

    3. Przeprowadzić rozmowę wychowawczą.

    Taka rozmowa musi być przeprowadzona w bezpiecznej atmosferze, należy stworzyć warunki do "wygadania się", pokazać inne nieagresywne zachowania rozwiązujące problem.

    4. Należy stworzyć warunki do bezpiecznego uwolnienia napięcia emocjonalnego, które spowodowało agresję-najczęściej nie wiadomo, co zrobić z tym bagażem napięcia, które jest w nas. Jednym z pomysłów jest przelanie tego napięcia na papier-czyli opisanie tego, co jest w nas lub zobrazowanie. Kolejna propozycja to ćwiczenia oddechowe, napinanie i rozluźnianie mięśni, umiejętność pozytywnego myślenia. Są to czynności, które każdy z nas może opanować. Mówiąc o agresji, nie sposób pominąć zjawiska przemocy w rodzinie. Przemoc domowa to zamierzone i wykorzystujące przewagę sił działanie, kierowane przeciw członkowi własnej rodziny, które narusza prawa i dobra osobiste, powodując cierpienie i szkody. W Polsce, podobnie jak w wielu innych krajach, wiele osób doznaje przemocy w swym życiu rodzinnym. Ofiarami przemocy domowej są często dzieci i osoby starsze. dzieci, które są wyłącznie świadkami przemocy, są również jej ofiarami. Dzieci dorastające w domu, w którym napięcie, konflikty i agresja są częstymi zjawiskami, częściej stają się oprawcami przemocy lub zranione zamykają się w sobie i doznają wielu zaburzeń emocjonalnych. Przemoc domowa występuje zarówno w środowiskach patologicznych, jak i w tzw. dobrych domach. Przemoc czasami trwa latami bez żadnej interwencji z zewnątrz. Aby zmniejszyć rozmiary przemocy domowej i sprawić, aby jej skutki były mniej dotkliwe należy:
    - zmienić świadomość i postawy społeczne wobec przemocy domowej,
    - zmobilizować rożnych ludzi i instytucje do bardziej aktywnego działania,
    - promować ogólnopolski system pomocy ofiarom przemocy "Niebieska Linia".

    Reasumując ten trudny temat należy stwierdzić- im więcej będzie agresji w nas samych, tym częściej będziemy spotykać się z aktami agresji wobec nas, zatem zacznijmy myśleć o nas samych pozytywnie.

    Bibliogafia:

  • Milczarek A. :"ABC wiedzy o zjawisku agresji i przemocy. Przewodnik wychowawcy" Warszawa 2000,
  • Ronschburg J. :"Lęk, gniew, agresja".

    Barbara Albin


  • Zaświadczenie online



    numer online: 117 gości

    reklama