Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
11247
rok szkolny
2014/2015

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Wpływ pracy wychowawczo-dydaktycznej przedszkola na rozwój dojrzałości szkolnej

Obecnie pojmowane pojęcie dojrzałości szkolnej zakłada ogólny poziom harmonijnego rozwoju dziecka. Szczególnie ważny w tym względzie jest proces wychowania w przedszkolu, prawidłowe kierowanie rozwojem dziecka w wieku przedszkolnym. Oddziaływanie przedszkola na dziecko służy przygotowaniu go do pełnienia roli ucznia, ale także do pełnienia innych ról społecznych w rodzinie i środowisku.

Przedszkole jest instytucją mającą na celu wspieranie wszechstronnego rozwoju dziecka, przygotowanie go do szkoły, zapewnieniu dziecku opieki wychowawczej. Przedszkole jako instytucja społeczna pełni określone zadania wobec dziecka, jego rodziny i społeczeństwa. Najbardziej istotne z nich to zadania: opiekuńcze, wychowawcze, wyrównawcze, społeczne. Wszystkie te zadania są ze sobą integralnie powiązane i wzajemnie się przenikają.

Okres przedszkolny, charakteryzuje się dużą plastycznością, podatnością na wpływy środowiska, powinien się przyczyniać do ugruntowania podstaw zdrowia i charakteru dzieci. Już w tym okresie kształtują się te cechy osobowości, które kiedyś mogą decydować o stosunku do ludzi i świata: ufność we własne siły, samodzielność, wrażliwość moralna, chęć współdziałania z innymi. Wychowanie w przedszkolu powinno stanowić szeroką podbudowę dla pracy dydaktyczno-wychowawczej szkoły, jak i dla rozwoju indywidualnych możliwości każdego z wychowanków w późniejszych latach.


REKLAMA

Szczególnie istotna dla właściwego przygotowania dziecka do obowiązków szkolnych jest praca dydaktyczno-wychowawcza nauczyciela w grupie 6-latków. Pracę z dziećmi 6-letnimi można określić jako przysposobienie do podjęcia nauki w szkole, a więc do osiągania dojrzałości szkolnej i rozwijania zainteresowań tym, co będzie przedmiotem nauki, organizowania społecznych kontaktów (z nauczycielem, kolegami) w nowych warunkach, wymagających podporządkowania się regulaminowi szkoły. W toku wychowania przedszkolnego w grupie 6-latków aktywność psychiczna dziecka przedszkolnego musi się przekształcić w aktywność ucznia, skłonność do zabawy w skłonność do wytrwałej, uporządkowanej pracy samodzielnej i pod kierunkiem dorosłych osób: rodziców, nauczyciela.

Przygotowanie 6-latka do szkoły nie stanowi w przedszkolu odrębnego dziedziny działalności wychowawcy, ale dokonuje się w całokształcie jego czynności, zmierzających do wyzwolenia różnych form aktywności dziecka co w konsekwencji prowadzi do osiągnięcia przez poszczególne dzieci możliwie najwyższego poziomu dojrzałości szkolnej. Nauczyciel steruje działalnością dziecka poprzez tworzenie sytuacji wychowawczych, przez dostarczenie odpowiednich treści, poprzez stosowanie różnych metod i form pracy oraz organizowanie środowiska wychowującego.

Wychowanie przedszkolne pełni funkcje profilaktyczną, kompensacyjną, stymulującą przez co wyznacza nauczycielowi kierunki pracy z dziećmi. Nauczyciel na podstawie rozpoznania właściwości psychicznych każdego dziecka, jego warunków życia, jego postępów w nauce pod wpływem przebywania w grupie przedszkolnej umie zastosować właściwy środek wychowawczy co pozwala na osiąganie możliwie najlepszych wyników pracy z każdym dzieckiem.

Wielostronne kształcenie 6-latka realizowane jest:
a) w działaniu
b) w przeżyciu emocjonalnym - w zainteresowaniach pozwalających rozwijać procesy intelektualne, przezwyciężaniu napotkanych trudności
c) w poszukiwaniu i odkrywaniu tego co nowe w zorganizowanej przez nauczyciela sytuacji lub w przypadkowo dostrzeżonej w otoczeniu
d) w informacjach podawanych przez nauczyciela jako gotowe wiadomości, w jak najmniejszym wymiarze, a więc dotyczących niezbędnych elementów wiedzy, nie dających się dostarczyć przez wyżej wymienione kierunki postępowania

Ważnym narzędziem w pracy dydaktyczno-wychowawczej nauczyciela przedszkola jest program wychowania przedszkolnego. Opanowanie przez dziecko zakładanych tam umiejętności stwarza mu właściwy start na wyższym szczeblu edukacji w szkole, zapewniając osiąganie sukcesów w nauce szkolnej.

Podstawową zasadą realizowania treści programu jest tworzenie klimatu pozytywnej motywacji dzieci, a co za tym idzie ich własnej aktywności w działaniu, mówieniu, myśleniu. Naczelną metoda znajdującą zastosowanie w pracy z 6-latkami jest metoda czynna polegająca na organizowaniu wielostronnego działania dziecka. Wyróżniamy kilka odmian tej metody, która łączy element czynnej i zaangażowanej postawy dziecka, a różni typ aktywności i źródło jej motywacji.

Metody te to:
- metoda samodzielnych doświadczeń dziecka
- metoda zadań stawianych do wykonania
- metoda ćwiczeń utrwalających wcześniej nabyte umiejętności


Księgarnia HELION poleca:

W pracy pedagogiczno - wychowawczej dzieci sześcioletnich istotna jest funkcja przygotowawcza do innego systemu pracy dziecka w wieku szkolnym, która jest odmienna od pracy w przedszkolu. W przedszkolu dziecku rozwija się i uczy w toku zabawy i różnorodnych czynności inspirowanych przez nauczycielkę. Dziecko może bawić się w sposób indywidualny, odpowiadający jego potrzebom. W szkole dziecko musi pracować równolegle z całą klasą, wykonywać te same czynności co inni, zyskiwać określonym programem zasób wiedzy w sposób bardziej obowiązkowy, a wyniki pracy osiągnięte w toku nauki podlegają systematycznej ocenie.

Ponadto szkoła przenosi małego ucznia w inny system funkcjonowania w codziennym życiu i poddaje go innym wymaganiom niż przedszkole. Konieczne w tym względzie jest odpowiednie wykształcenie i stymulowanie postaw i nawyków dziecka, aby mogło sprostać nowej roli ucznia i jego obowiązkom, takim jak: współżycie w grupie, samodzielności, poczucia obowiązku, posłuszeństwa, wytrwałości.

Podjęcie obowiązku szkolnego przez dziecko wiąże się zarówno z przystosowaniem społecznym jak i, z przygotowaniem umysłowym i intelektualnym. Do zadań nauczyciela dzieci najstarszych w przedszkolu należy rozbudzenie pozytywnego stosunku do nauki i szkoły, ciekawości i aktywności w zdobywaniu wiedzy. Przygotowanie do podjęcia nauki w szkole wiąże się z rozwijaniem pewnych umiejętności dających możliwość uczenia się. W pierwszym rzędzie konieczna jest umiejętność wzrokowego spostrzegania, odróżniania i porównywania przedmiotów i zjawisk w najbliższym otoczeniu, duża wrażliwość słuchu, który pozwoli odróżniać, rozpoznawać i odtwarzać dźwięki słów i głosek. Dobre spostrzeganie wzrokowe i słuchowe umożliwi dziecku kojarzenie wyglądu liter i wyrazów z ich brzmieniem dźwiękowym, czyli zapewni możność łatwej nauki czytania. Stymulacja analizy i syntezy wzrokowo-słuchowej odbywa się na zasadzie zabawy przy użyciu różnego materiału do manipulowania, konstruowania, odtwarzania wzorów z zastosowaniem zmian sugerowanych przez nauczycielkę.

Przygotowanie dzieci do pisania to proces długotrwały, w którym pracuje się nad wszechstronnym rozwijaniem sprawności rąk w powiązaniu z kształtowaniem dobrej orientacji w przestrzeni, ze spostrzeganiem i myśleniem.

W zakresie kształtowania pojęć matematycznych przedszkole w czasie zabawy uczy praktycznego rozumienia i rozróżniania: kierunków, wielkości, ciężaru, położenia i czasu, zapoznaje dzieci z liczbą cyfrą i działaniami na nich.

Praca wychowawcza przedszkola zmierza w istocie do zapewnienia dziecku dobrego startu w szkole. Osiąganie dojrzałości szkolnej przez wychowanków przedszkola nie jest procesem harmonijnym i wiąże się z procesami dojrzewania w różnych dziedzinach rozwoju w różnych okresach, zależy także od warunków środowiskowych i zadatków wrodzonych. Niemniej jednak środowisko wychowawcze przedszkola może być szczególnie pomocne w osiąganiu przez dzieci odpowiedniego poziomu dojrzałości szkolnej. Uwarunkowane to będzie odpowiednią znajomością każdego dziecka, która pozwoli dobrać mu właściwe środki w celu wyrównywania braków, przeciwdziałania odchyleniom, łagodzenia dysproporcji w różnych dziedzinach rozwoju.

Bibliografia

  • S. Słyszowa, "Poznawanie dzieci rozpoczynających naukę i kierowanie ich Rozwojem", Warszawa 1974
  • M. Kwiatkowska, Z. Topińska, "Pedagogika przedszkolna", Warszawa 1978
  • M. Dunin-Wąsowicz (red.), "Vademecum nauczyciela sześciolatków", Warszawa 1980
  • J. Dudzińska (red.), "Wychowanie i nauczanie w przedszkolu", Warszawa 1983
  • Cz.Cyrański, M. Kwaśniewska, "Moje przedszkole, program wychowania przedszkolnego", Kielce 2003
  • A.Winiarska, "Rozwój dziecka i jego stymulowanie w instytucjach wychowania przedszkolnego", Katowice 1995
  • Wołoszynowa L., "Przygotowanie dziecka do szkoły i pierwsze wymagania szkolne", Warszawa 1970
  • M.Cywińska, "Nauczyciel przedszkola - osoba znacząca", "Wychowanie w przedszkolu" 1984 nr 4-5

    Marzanna Orłowska


  • Zaświadczenie online



    numer online: 94 gości

    reklama

    Księgarnia HELION poleca: