Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
11889
rok szkolny
2015/2016

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Aktywność ruchowa z profilaktyką wad postawy w przedszkolu

Aktywność ruchowa zapewnia dziecku optymalny rozwój oraz zdrowie.

Ruch jest nie tylko usprawnianiem muskulatury ciała i układów wewnętrznych organizmu, lecz przede wszystkim środkiem do eksperymentowania i eksplorowania świata, ułatwiającym zdobywanie doświadczeń praktycznych. Wzbogacanie doświadczeń psychoruchowych oraz rozwijanie sprawności dziecka stanowi podstawę jego prawidłowego rozwoju. Pobudza bowiem dziecko do podejmowania różnych form działalności - samodzielnych lub kierowanych. Kierowana aktywność fizyczna powinna być dostosowana do możliwości dziecka i odpowiadać jego potrzebom, a wymagania dość liberalne, w zależności od zdolności ruchowych, umiejętności, inwencji twórczej i poziomu rozwoju osobowości, aby w przypadku nieudanych prób nie zniechęcać dziecka do dalszych działań. Ruch jest wtedy skuteczny, gdy się go odpowiednio dawkuje, a jego częstotliwość i intensywność jest adekwatna do predyspozycji i możliwości organizmu dziecka na danym etapie rozwoju.

Aktywność ruchowa służy m.in. wytworzeniu u dzieci przyzwyczajenia do uprawniania gimnastyki, czynnego wypoczynku, rekreacji, w dorosłym życiu zaś - sportu. Osiągnięcie przez dziecko określonego poziomu sprawności i wydolności fizycznej pozwoli mu w przyszłości lepiej ocenić własną reakcję na wysiłek i odpowiednio dostosować do możliwości organizmu wybrane formy czynnego wypoczynku i rekreacyjne dyscypliny sportu.


REKLAMA

W przedszkolu edukację zdrowotną realizuje się na dwóch płaszczyznach: indywidualnych oddziaływań oraz grupowych działań.

W praktyce są one ze sobą powiązane, przenikając się i integrując. Dziecko jest współuczestnikiem wszystkich sytuacji edukacyjnych. W każdej z nich może nie tylko słuchać i wykonywać polecenia, ale także proponować, poszukiwać, stawiać problemy, pytać. Ułatwia w ten sposób kształtowanie (u siebie) odpowiedniej postawy oraz nabywanie (przez siebie) właściwych przyzwyczajeń i nawyków.

Wychowawca może dowolnie wybierać z programu treści i odpowiednio formułować zadania, ma jednak obowiązek stosowania zasady stopniowania trudności, by dostosować je do indywidualnych możliwości dzieci.

Rozwijanie i usprawnianie u dzieci aktywności ruchowej to ukierunkowywanie naturalnej potrzeby ruchu. Pewną prawidłowością jest fakt, że w zależności od warunków lokalowych i przestrzennych, jakimi dysponuje placówka przedszkolna, oraz zamiłowań i predyspozycji nauczyciela, edukacja zdrowotna, a w niej aktywność ruchowa dzieci wraz z profilaktyką wad postawy, jest realizowana w sposób bardzo zróżnicowany. Zgodnie z programem edukacja zdrowotna to świadomy proces kształtowania u dzieci odpowiedniej dyspozycji osobowościowej, w tym zwłaszcza zainteresowań i przekonań wobec własnego zdrowia. W takim kontekście aktywność ruchowa jest tylko pochodną zdrowia. Ma ona służyć przede wszystkim stymulowaniu harmonijnego rozwoju dziecka, a wraz z nim rozwijać umiejętności o charakterze utylitarnym, oparte na prostych formach ruchu, np. bieg, skok, rzut. Nie może jednak pomijać dzieci uzdolnionych, o wyraźnych predyspozycjach do uprawiania w przyszłości jednej z dyscyplin sportowych, oraz dzieci słabszych, niesprawnych ruchowo lub otyłych, a także tych, które wymagają dodatkowych zajęć o charakterze kompensacyjno-korekcyjnym.

Dzieci w wieku przedszkolnym cechuje brak nawyków, który powoduje odruchowe i podświadome działanie. Powoli, pod wpływem szybkiej nauki ruchów naturalnych i świadomego kształtowania u dzieci przyzwyczajeń i nawyków oraz kierowania dziecięcą wyobraźnią, aktywność ruchowa przekształca się w działanie celowe i zamierzone. Nabywanie określonych umiejętności i sprawności powinno przebiegać poprzez zabawę i gry ruchowe stosownie do wieku dzieci i ich doświadczenia. Zabawy i gry ruchowe wykorzystywane w wychowaniu przedszkolnym mają kształtować dziecięcą orientację, koordynację ruchową, szybkość reakcji oraz poczucie rytmu. Zawarte w nich elementy dyscypliny, współżycia i współdziałania w grupie, odpowiedzialności za siebie oraz innych, przekazane dzieciom w sposób przez nie niezauważony, pozwolą na utrwalenie pożądanej wiedzy i doświadczeń.

Wśród różnych gier i zabaw ruchowych (proponowanych dzieciom i inspirowanych przez nie), które ułatwią integrację treści z różnych obszarów edukacyjnych, można wyodrębnić: gry i zabawy rozwijające różne cechy osobowości, gry i zabawy integrujące, gry i zabawy przygotowujące do opanowania podstawowych oraz bardziej złożonych form ruchu, a także gry i zabawy relaksacyjne oraz korekcyjne. Każda z wymienionych grup zabaw i gier pełnić będzie inne funkcje w procesie wychowawczo-dydaktycznym.

Stosowanie "ciekawych" dla dziecka form ruchu, przy wykorzystaniu różnorodnych gier i zabaw, stymulować będzie dziecięce uczestnictwo w wybranych ćwiczeniach z zakresu gimnastyki korekcyjnej. Wielokrotne powtarzanie tych samych elementów jest dla dzieci trudne i nudne oraz przeciwstawia się ich oczekiwaniom dotyczącym aktywności ruchowej.

Aktywność ruchowa kojarzy się dzieciom ze spontanicznym, niczym nieskrępowanym ruchem, który można dowolnie zmieniać i dostosowywać do własnych możliwości. Gimnastyka korekcyjna, zwłaszcza niektóre jej elementy, powinna przechodzić łagodnie od ruchów w formie zabawowej do ruchów naśladowczych, ale pozwalających na realizację inwencji twórczej dzieci. Połączenie koniecznych elementów i ćwiczeń opowieścią lub fabułą, którą ilustrować będą przedszkolaki za pomocą ruchu, pozwoli na ciekawe interesujące zajęcia oraz na korygowanie wad postawy.

Należy pamiętać jednak o tym, że ćwiczenia korygujące wady postawy ciała oraz zajęcia z gimnastyki kompensacyjno-korekcyjnej powinni prowadzić specjaliści.

Literatura

  • Bondarowicz M., Owczarek S, Zabawy i gry ruchowe w gimnastyce korekcyjnej, Warszawa 1997.
  • Bronikowska M., Bronikowski M., Zabawy i gry ruchowe w świetle nowej koncepcji zreformowanego kształcenia, LIDER 2000 nr 5.
  • Ja, zdrowie, ruch, red: Żukowska Z., Warszawa 2001.
  • Klöppel R., Vliex S., Rytmika w wychowaniu i terapia, Warszawa 1995.
  • Kulmatycki L., Lekcja relaksacji, Wrocław 1999.
  • Olszewska–Pawłucka I., Praca szkolna Karla Orffa w zakresie wychowania przez ruch, Gdańsk 1992.
  • Sherbone V., Ruch rozwijający dla dzieci, Warszawa 1999.
  • Trześniewski R., Gry i zabawy ruchowe, Warszawa 1989.

    Marta Walisiak-Szkudlarek
    Przedszkole Miejskie Nr 4
    w Ozorkowie


  • Zaświadczenie online



    numer online: 156 gości

    reklama

    Księgarnia HELION poleca: