Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
1214
rok szkolny
2004/2005

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Moje spotkania z rodzicami. Z doświadczeń pedagoga szkolnego.

Bardzo ważnym elementem mojej pracy jako pedagoga szkolnego jest współpraca z rodzicami. Najczęstszym powodem kontaktów są "problemy", które dzieci stwarzają dorosłym. Najczęściej problemy pojawiają się, gdy rodzicom brak umiejętności postępowania z dziećmi.

Jako osobie rozpoczynającej pracę wydawało mi się, że wystarczy spotkać się z rodzicem - klientem, udzielić mu kilku "doskonałych" rad, które doprowadzą do szczęśliwego zakończenia.

Szybko przekonałam się, że udzielanie wskazań i pouczeń, podsuwanie rodzicom szczegółowych rozwiązań, jak postępować z dziećmi, nie spełnia swojej roli.

W wyniku wieloletnich kontaktów z rodzicami dzieci stwarzających problemy wychowawcze, a także studiowania literatury w tym zakresie, wypracowałam własny styl kontaktów z rodzicami.

Istotą tego kontaktu jest pozyskanie rodzica do współpracy. Głównym narzędziem - indywidualna rozmowa.

Na wstępie każdej rozmowy staram się docenić to, że rodzic pojawił się w moim gabinecie. Choć motywacje tego zdarzenia mogą być różne, podkreślam, że dla mnie jest to sygnał otwartości rodzica na wspólne poszukiwanie rozwiązania. Często rodzice są miło zaskoczeni takim powitaniem. Na początku rozmowy podaję informacje o zachowaniu dziecka w szkole z uwzględnieniem pozytywnych i negatywnych stron jego funkcjonowania. W czasie tego wstępnego etapu rozmowy zwracam szczególną uwagę na reakcje rozmówcy, także pozawerbalne, na przedstawianą opinię o dziecku. Zależy mi, aby rodzic był przekonany o życzliwym zainteresowaniu z mojej strony.


REKLAMA

Następna część rozmowy to dalszy ciąg diagnozy. Otrzymuję od rodzica informacje o zachowaniu dziecka w środowisku rodzinnym. Na tym etapie następuje porównanie zachowania dziecka w szkole i w domu. Wynikiem tego jest określenie zakresu występowania problemu.

Kolejny etap to dokładne poznanie warunków życia dziecka, jego otoczenia. Szczególną wagę przywiązuję do informacji na temat przebiegu oddziaływań wychowawczych na dziecko od momentu urodzenia. Dążę do poznania pozycji dziecka w rodzinie, stopnia zaspokojenia potrzeb, jakości stymulacji rozwoju dziecka.

Dzięki tak prowadzonej rozmowie pojawia się refleksja na temat zależności i uwarunkowań tłumaczących zachowanie dziecka. Jest to etap zrozumienia istoty ujawnionych przez dziecko zakłóceń kontaktów z otoczeniem. W tym momencie rodzic jest już zazwyczaj przygotowany do podjęcia współpracy. Wspólnie z rodzicem wybieramy odpowiedni do sytuacji życiowej sposób postępowania z dzieckiem.

Celem takiego kontaktu z rodzicem jest wyzwolenie twórczej postawy i zmotywowanie go do podjęcia oddziaływań wychowawczych, które często wymagają zmiany w samym sobie i w środowisku rodzinnym.

Świadomość rodzica jego roli w niwelowaniu lub likwidowaniu "trudności dziecka" oraz umiejętność podjęcia przez niego wyzwania są podstawą do pozytywnych rokowań na przyszłość.

Mając gotowego do współpracy rodzica, nie zapominam o dziecku, które jest podstawą mojego kontaktu z rodziną. Często na tym etapie organizuję wspólne spotkanie rodzica lub rodziców i dziecka ze mną.

Prezentowany i stosowany przeze mnie typ kontaktu indywidualnego nastawiony na współpracę jest skuteczny i przynosi zadowolenie.

Jeżeli rodzic "jest zainteresowany", a tylko na chwilę "zagubił się" w swojej roli, to ten typ kontaktu jest wypróbowanym "lekiem na całe zło".

Życzę powodzenia ewentualnym naśladowcom !

Beata Piórko


Zaświadczenie online



numer online: 143 gości

reklama