Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
12196
rok szkolny
2015/2016

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Jak pracować z dzieckiem z zaburzeniami emocjonalnymi ?

Od kiedy dzieci 6-letnie poszły do szkół coraz częściej mówi się o nieprzygotowani emocjonalnym uczniów. Większość dzieci nie jest w stanie kontrolować swoich emocji, co powoduje, iż przeszkadzają na zajęciach, buntują się przeciw wszystkiemu, przeszkadzają innym, są agresywne lub nadmiernie płaczliwe. Dzieci mające problemy z emocjami często nie radzą sobie z odrzuceniem przez rówieśników. Nie akceptacja prowadzi również do złego zachowania i obrażanie się na innych. Wiele zachowań uczniów z nadmierną emocjonalnością powoduje w rezultacie, że tok lekcji zostaje zakłócony, co jest niekorzystne dla dzieci i ich rozwoju. Co może zrobić nauczyciel, w takiej sytuacji? Jak pracować z takim uczniem, by zajęcia i nauka przyniosły korzyści dla każdego?


REKLAMA

Po pierwsze:

Skierowanie ucznia do poradni psychologiczno- pedagogicznej.

Skierowanie ucznia do poradni jest podstawową rzeczą, jaką powinien zrobić nauczyciel. Oczywiście, skierowanie takie powinno być przemyślane i podparte solidnymi obserwacjami. Warto jest na początku dziecko wysłać na zajęcia terapeutyczne i wyrównawcze, jeśli ma dodatkowo problemy z nauką (zazwyczaj niestety takie problemy są). Jeśli zajęcia nie przynoszą skutku po pół roku, a uczeń nie wyraża woli do nauki to jest to jak najbardziej znak do skierowania do poradni. Na podstawie badań w poradni nauczyciel oraz rodzic otrzymuje wytyczne jak należy z dzieckiem postępować i na co trzeba zwrócić uwagę. Oczywiście proces jest ten długotrwały i zanim nauczyciel owa opinię otrzyma musi uzbroić się w cierpliwość, oraz zastosować wiele innych metod, aby pomóc sobie i dziecku.

Po drugie:

Stosować pozytywna motywację słowną.

Chwalenie ucznia podczas wykonywania ćwiczeń jest bardzo ważne. Za każdym razem, kiedy mówi się, mu, iż zrobił coś poprawnie, bardzo dobrze, lub stara się dobrze zachowywać, wpływa bardzo pozytywnie na psychikę dziecka. Ważne jest tu, aby wykorzystać jak najwięcej czasu, w którym uczeń z zaburzeniem emocjonalnym jest w stanie się skupić na tym, co robi. Zazwyczaj jest to 30-40 min. Pod koniec lekcji już zaczyna się niecierpliwić i może zacząć się źle zachowywać i przerywać zajęcia. Dlatego dobrze jest zastosować kolejny punkt.

Po trzecie:

Różne rzeczy do zrobienia.

Bardzo ważne jest, aby dać takiemu uczniowi wiele rzeczy do robienia, aby jak najdłużej go zajęć. Może to być, moczenie gąbki, starcie tablicy, wycinanie, rysowanie. Realizując ten punkt trzeba pamiętać, aby najpierw porozmawiać o nim z całą klasą. Nakreślić dzieciom problem oraz pomysł, aby uczeń nie przeszkadzał im. Jest to, ważne, aby nikt się nie buntował, że jeden z uczniów nie pracuje, nie robi karty pracy tylko może rysować wycinać itp. Dzieci bardzo dobrze na cos takiego reagują, więc po rozmowie nie ma problemu, sami nawet wymyślają zadania, które pomogą skoncentrować się kolegom.


Księgarnia HELION poleca:

Po czwarte:

Zasady, zasady, zasady…

Określenie szczegółowych zasad i podpisanie z uczniem indywidualnego kontraktu jest bardzo ważne. Dzięki temu, dziecko wie, co może, a czego nie powinno robić i co za to grozi mu. Warto, też co jakiś czas przypominać o zasadach i od czasu do czasu modyfikować je. Należy też przy tym, informować rodzica o wszystkich zmianach, aby mógł również respektować postanowienia kontraktu w domu. Z zasadami związany jest ściśle kolejny punkt.

Po piąte:

Motywatory.

Motywatory to nic innego jak nagrody i kary. Nagrodą może być nalepka z ulubionym bohaterem, znaczek, który wskazuje na zainteresowania uczniów. Np. uczeń lubi policję, to znaczkiem za dobre zachowanie będzie uśmiechnięty policjant, a za złe policjant dający mandat. Ważne, jest to, aby system kar i nagród był spisany w kontrakcie, oraz aby rodzice również o nim wiedzieli, aby mogli w domu za zdobycie w tygodniu pięciu pozytywnych nalepek podarować dziecku nagrodę. Nagrody te należy, co jakiś czas zmieniać, oraz rozszerzać w czasie ich przyznawanie. Najpierw jedna dziennie, potem raz tygodniu potem raz na dwa tygodnie… itd. Uczeń po pewnym czasie zrozumie, że nie potrzebuje tego typu motywacji, bo zauważy pozytywne zmiany swego zachowania.

Po szóste:

Techniki relaksacyjne.

Bardzo ciekawą metodą jest organizowanie uczniom, co jakiś czas zajęć relaksacyjnych. Może to być Joga dla dzieci, technika Schultza, lub też zwykłe masażyki według Marty Bogdanowicz. Bardzo dobrą technika wyciszającą jest również lekcja ciszy stosowana w metodzie. Montessori. Techniki wyciszające, relaksujące powodują, iż dzieci stają się spokojniejsze, bardziej skoncentrowane i łatwiej jest im opanować swoje emocje.

Po siódme:

Współpraca z rodzicami.

Ostatnia, ale najważniejsza metoda pracy z dzieckiem. Współpraca z rodzicami jest najważniejsza. Jeśli rodzice nie będą pracować nad zachowaniem dziecka, nad postępami edukacyjnymi w domu, to nauczyciel nie jest w stanie za wiele zrobić. Dlatego należy rozmawiać z opiekunami, informować ich o swoich działaniach, podawać rozwiązania, jakimi mogą posłużyć się w domu. Tak naprawdę to rodzice mają największy wpływ na dziecko, nie wychowawca. Jeśli rodzice pracują z dzieckiem w domu, dziecko w szkole zachowuje się zupełnie inaczej. Udowodnione jest, iż większość zachowań dzieci to naśladowanie dorosłych, w tym przypadku rodziców, bo to z nimi przebywają największą ilość czasu.

Należy pamiętać, iż dobierają metodę pracy z dzieckiem z problemami emocjonalnymi trzeba wziąć pod uwagę indywidualne predyspozycje dziecka, środowisko, w jakim się wychowuje oraz towarzystwo w jakim przebywa.

Aleksandra Krauze


Zaświadczenie online Certyfikat publikacji



numer online: 82 gości

reklama

Księgarnia HELION poleca: