Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
12628
rok szkolny
2016/2017

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Budowa monarchii hiszpańskiej na przełomie XV i XVI wieku

W XIII i XIV wieku umocniły się walcząc z Maurami w Hiszpanii dwa królestwa: Kastylii i Aragonii. Poza tymi państwami na półwyspie znajdowały się jeszcze kolejne dwa państwa: niezależna od 1172 roku Portugalia i Nawarra. W roku 1469 zostało zawarte jedno z najważniejszych małżeństw późnego średniowiecza. Królewna kastylijska, córka króla Jana II, siostra Henryka IV wyszła za mąż za Ferdynanda Aragońskiego, syna króla Aragonii Jana II. W roku 1474 Izabela została królową Kastylii, a pięć lat później Ferdynand został królem Aragonii. W ten sposób od roku 1479 oba królestwa zostały połączone unią personalną i rozpoczęły proces jednoczenia się.


REKLAMA

W 1496 roku papież Aleksander VI nadał Izabeli i Ferdynandowi tytuł królów katolickich za wielkie zasługi dla kościoła. Do jednoczącej się monarchii przyłączono w 1492 roku Grenadę, a w roku 1512 Nawarrę. Hiszpania została całkowicie zjednoczona za Karola I, wnuka królów katolickich w 1516 roku. Izabela i Ferdynand postawili sobie za cel usunięcie wszystkich heretyków, Żydów i niewiernych. Lata 1391-1395 to czas pogromu ludności mającej żydowskie korzenie. Konsekwencją tego było złamanie potęgi ekonomicznej i podkopanie poczucia bezpieczeństwa hiszpańskich Żydów, którzy już nigdy nie odzyskali pozycji społecznej i tej liczebności. W obawie przed pogromem wyznawcy judaizmu przyjmowali chrzest i przechodzili na katolicyzm. Spowodowało to pojawienie się kategorii zwanej "conversos". Ta nowa grupa społeczna niemal od początku swego istnienia ściągnęła na siebie nienawiść z dwóch stron: ze strony dawnych współwyznawców, którzy zarzucali im zdradę religijną i narodową, oraz ze strony "starych" chrześcijan, którzy oskarżali "conversos" o trzymanie się praktyk judaistycznych i o niszczenie od wewnątrz religii i moralności chrześcijańskiej.


Księgarnia HELION poleca:

Izabela i Ferdynand starali się wzmocnić swą władzę poprzez łamanie uprawnień politycznych wielkich feudałów, którym to zabroniono fortyfikować swoje posiadłości. W Kastylii i Aragonii powstał związek miast do obrony wspólnych interesów ich mieszkańców wobec feudałów i monarchii. Zostały utworzone bractwa samoobrony zwane "hermandad". W roku 1476 utworzono święte bractwo (Santa Hermandad). Władzę królewską popierał Kościół widząc w niej gwarancję dla swoich przywilejów. W 1480 roku wprowadzono inkwizycję. Była to instytucja kościelna o charakterze sądowniczym. Jej ostrze skierowane było przeciw wspomnianym wcześniej "conversos". Król Ferdynand otrzymał od papież prawo mianowania inkwizytorów. W oparciu o donosy i wymuszone zeznania inkwizycja karała śmiercią na stosie. Oskarżonych palono żywcem lub, gdy przyznali się do winy najpierw duszono garotą. Pierwszym Generalnym Inkwizytorem został dominikanin Tomasz de Torquenada (1420-1498). Posłał na śmierć kilka tysięcy ludzi. W marcu 1492 roku został ogłoszony edykt królewski, w którym nakazano Żydom przejść na chrześcijaństwo bądź opuścić kraj w ciągu 3 miesięcy. Niezastosowanie się do tego edyktu groziło karą śmierci. W jego następstwie kilka tysięcy Żydów opuściło Hiszpanię i udało się na Bliski Wschód. Wkrótce władze hiszpańskie zajęły się także chrztami Maurów (schrystianizowanych Maurów w Hiszpanii zaczęto nazywać "moriscos"). W 1504 roku zmarła Izabela, a 12 lat później Ferdynand. Tron hiszpański przypadł Habsburgom. Syn królów katolickich Juan ożenił się z Małgorzatą, córką Maksymiliana (syn cesarza Fryderyka III). Najmłodsza córka królów katolickich została wydana za Artura angielskiego w 1501 roku, a następnie za jego brata Henryka VIII. Karol I, syn Filipa Pięknego i Joanny córki królów katolickich, został po śmierci Ferdynanda w 1516 roku królem Hiszpanii. W 1519 roku zmarł jego dziadek, cesarz Maksymilian i Karol został obrany cesarzem jako Karol V. Karol I wyjechał do Niderlandów i zostawił namiestnika Adriana z Utrechtu. W latach 1522-1523 był on papieżem jako Hadrian VI. Karol I był nieprzychylnie traktowany przez lud z powodu jego nieobecności w kraju. W wyniku tego wybuchło w latach 1520-1522 powstanie. Król wrócił do kraju i stłumił je umacniając swą władzę. W roku 1556 Karol abdykował dzieląc imperium na dwie części: dla brata Ferdynanda przypadła - Austria, Czechy i Węgry, a dla Filipa II królestwo hiszpańskie, Niderlandy, Włochy i Kolonia. W 1580 roku Filip II został wybrany królem Portugalii, a za jego panowania Madryt stał się stolicą Hiszpanii.

Maciej Wierzchnicki


Zaświadczenie online Certyfikat publikacji



numer online: 89 gości

reklama

Księgarnia HELION poleca: