Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
2219
rok szkolny
2005/2006

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Spotkania z edukacją regionalną

Edukacja regionalna bywa określana mianem edukacji środowiskowej. Od kilku lat zauważa się coraz większe zainteresowanie społeczności miejscem swego zamieszkania.

Starania Polski do wejścia w skład państw Unii Europejskiej uwidoczniły w społeczeństwie istnienie postaw internacjonalistycznych, kosmopolitycznych, globalizmu oraz lokalnego patriotyzmu.


REKLAMA

Regionalizm jest pewnym systemem przekonań normatywnych i dyrektywnych.
Jego początek wyznacza uświadomienie pewnej społeczności jej terytorialnej odrębności.
Dokonują tego politycy, pisarze, intelektualiści(1).

Gdzie i w jakiej formie można spotkać regionalizm?
Odpowiedzi jest bardzo wiele, można również odpowiedzieć, że wszędzie o czym świadczy:
literatura regionalna, malarstwo, muzyka, architektura, rzeźba, fotografia, sztuka fotograficzna, sztuka filmowa i radiowa.
W komunikacji językowej występuje regionalizm językowy jako gwara. W obrębie obyczaju, w formie świadomości społecznej przejawia się regionalizm obyczajowy. Nauka jako forma świadomości społecznej, regulująca praktykę badawczą może przyjmować tzw. regionalizm naukowy. W praktyce religijnej występuje regionalizm religijny, którego przykładem mogą być obrazy Matki Boskiej. W praktyce gospodarczej znane są regionalizmy gospodarcze, na które składają się produkcja, wymiana, konsumpcja np. górnictwo węgla kamiennego na Wyżynie Śląskiej, zagłębia owocowe, kapuściane, chrzanowe itp. Innym jest regionalizm polityczny i często zwiazany z nim ideologiczny np. Gdańsk i Solidarność(1).

Kontynuując myśl E. Biłosa w regionalizmie następują nie tylko pozytywne, ale i negatywne skutki. Kształtują one szowinizm, kosmopolityzm, nietolerancję, a nawet mogą zradzać totalitaryzm. Dlatego warto zadbać o pozytywne budowanie w dzieciach od najmłodszych lat miłości i przywiązania do swej małej ojczyzny poprzez zapoznawanie z dorobkiem, tradycją pokoleń, kształtowaniem uczucia przynależności do społeczności lokalnej, podnoszenia świadomości ekologicznej.

Edukacja regionalna powinna być realizowana przez szkołę, nie tylko w formie ścieżek przedmiotowych, ale jako odrębny przedmiot. W każdym domu w codziennych rozmowach nie może zabraknąć tematyki, rozwijającej w umyśle i świadomości dziecka, młodego człowieka solidarności z własnym regionem.

Wprowadzając do nauczania przedmiot edukacji regionalnej powinien przyjąć on charakter interdyscyplinarny składający się z następujących elementów (wg Marka S.Szczepańskiego):
1. mikroekologii; wiedzy o lokalnym środowisku przyrodniczym i możliwościach ekorozwoju,
2. mikrogeografii; wiedzy o lokalnej topografii, procesach społeczno-ekonomicznych,
3. historii regionalnej; wiedzy o lokalnych wydarzeniach, bohaterach, strukturach i rozwiązaniach politycznych,
4. socjologicznej wiedzy o społeczności lokalnej, wiedzy o krainach kulturowych Śląska i jego wielokulturowości, wiedzy o przeobrażeniach cywilizacyjnych regionu,
5. wiedzy o gwarze i jej odmianach, regionalnej i lokalnej literaturze,
6. wiedzy o lokalnej kulturze materialnej (urbanistyka, architektura), lokalnej twórczości artystycznej(2).

Bibliografia:
1. Biłos E., Regionalizm kreatywny w nowoczesnej szkole. Instytut Filozoficzno-Historyczny Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie, Częstochowa 1998.
2. Edukacja regionalna. od tradycji ku nowoczesności. Materiały konferencji naukowo-metodycznej. Wojewódzki Ośrodek metodyczny, Katowice 1996.

mgr Ewa Prządka


Zaświadczenie online



numer online: 111 gości

reklama