Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
2400
rok szkolny
2005/2006

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Zabawy rozwijające kompetencje medialne dzieci i młodzieży

Będąc pracownikiem świetlicy szkolnej bardzo często wykorzystuję w swojej pracy wychowawczej różnorodne gry i zabawy, dzięki którym wychowankowie mogą pogłębiać wiedzę i kształtować umiejętności. W niniejszej publikacji chcę zaprezentować zabawy, które są dobrą i ciekawą forma pomocy dla wychowawców, prowadzącą do osiągnięcia przez dziecko koniecznej kompetencji medialnej. Poruszają one bowiem problem komunikacji międzyludzkiej, nawiązując do malowania, czytania, mówienia, szukania i przyporządkowywania. Ważne miejsce wśród nich zajmują zabawy gazetami. Charakteryzują się one zarówno dowcipem i oryginalnością, jak i kreatywnością. Wzięcie w nich udziału sprawia uczestnikom przyjemność, wypływającą z możliwości zgadywania, przezwyciężania trudności i rozwiązywania niespotykanych zadań, współpracując z innymi. Zabawy te są wyzwaniem dla dzieci i skłaniają je do pokonywania drogi medialnego rozwoju ludzkości oraz do powolnego wrastania w świat, w którym media odgrywają zasadnicza rolę.

Propozycje zabaw:

1. "Rysowanie w polach".
Przeznaczona dla dzieci od 8 lat, rozwija pamięć, czas trwania ponad 15 min. Materiały pomocnicze: kartki z bloku rysunkowego, nożyczki, ołówek dla każdego uczestnika.
Na kartce z bloku rysunkowego formatu A2 prowadząca rysuje dowolny obrazek, np. zwierzę. Rysunek ten zostaje podzielony na jednakowej wielkości kwadraty, których powinno być tyle, aby później każdy uczestnik mógł otrzymać jeden z nich. W prawym rogu każdego kwadratu zostają zapisane kolejne numery. Na drugiej kartce identycznej wielkości rysujemy takie same kwadraty i numerujemy je w ten sam sposób. Teraz kartka, na której narysowany jest obrazek, zostaje rozcięta. Każdy uczestnik otrzymuje jeden kwadrat. Następnie prowadząca wywołuje numery poszczególnych pól i ten, kto ma dany element, podchodzi do czystej kartki i rysuje w odpowiednim miejscu to, co znajduje się na jego kwadracie. Potem kolej na następna osobę. Pozostałe dzieci przyglądają się i mogą zgadywać, co powstanie po przerysowaniu wszystkich elementów obrazka.
Inny wariat gry:
Uczestnicy dzielą się na dwie drużyny. Kiedy jedna osoba skończy rysować, do kartki - osobnej dla każdej drużyny - podbiega ten, kto ma kolejny fragment obrazka. Chodzi o to, aby jak najszybciej skończyć rysunek, a tym samym wygrać zawody.

2. "Pająk"
Zabawa zręcznościowa, dla dzieci od 6 lat. Materiały pomocnicze: kostka do gry, kartka, przybory do rysowania.
Wszyscy uczestnicy gry siadają przy stole, pośrodku którego leży duży kawałek papieru. Teraz każdy po kolei rzuca kostką. Za każdym razem, gdy wypadnie pięć oczek, niezależnie u kogo, narysowany zostaje kawałek pająka pośrodku znajdującej się na stole kartki. Najpierw rysujemy ogromny tułów, potem głowę, czułki, a na koniec po kolei każdą nogę, aż będzie ich w sumie osiem. Teraz za każdym razem, gdy wyrzuconych zostanie pięć oczek, rysujemy nic biegnącą od pająka do poszczególnych uczestników. Następnie wszystkie nitki łączymy ze sobą, zawsze trzema kreskami. Pajęczyna jest już gotowa. Osoba, która teraz wyrzuci pięć oczek, wpada do sieci pająka. Może się z niej jeszcze uwolnić, jeśli ktoś w tej samej rundzie wyrzuci jedno oczko, w przeciwnym razie zostaje wykluczona z gry. Wygrywa ten, kto ostatni pozostanie w grze.
Inny wariant gry:
Każdy rysuje dla siebie pająka w sieci złożonej z ośmiu kresek. Również w tym wypadku pająk jest rysowany kawałek po kawałku, za każdym razem, gdy wyrzucamy pięć oczek. Kto skończy pierwszy, ten wygrywa.


REKLAMA

3. "Kto to jest?"
Zabawa od lat 12, wymagająca współpracy. Materiały pomocnicze: gazety, tektura, klej, nożyczki.
Prowadząca wyszukuje w gazetach zdjęcia portretowe i nakleja je bez podpisu na karton. Uczestnicy dzielą się na małe drużyny, liczące nie więcej niż cztery osoby. Teraz podgrupy próbują wspólnie wyczytać z twarzy przedstawionej osoby jej charakter, wiek, zawód i doświadczenia życiowe. Po upływie około 10 minut prowadząca zdradza. Co naprawdę wie o tych osobach. Następnie można porozmawiać na temat tego, w jakiej mierze jest się w stanie ocenić kogoś na podstawie zdjęcia.
Inny wariant gry:
Poszczególni członkowie grupy zastanawiają się nad przedstawionymi osobami. Potem uczestnicy dobierają się parami lub trójkami i rozmawiają ze sobą, przy czym każdy przejmuje role osoby ze swojej fotografii.

4. "Gdzie to się znajduje?"
Zabawa oparta na poszukiwaniach, od 8 lat. Materiały pomocnicze: dla każdego - papier i ołówek, kopie tej samej strony z gazety, kilka starych czasopism.
Uczestnicy tworzą drużyny, liczące po dwie, trzy osoby. Każda drużyna otrzymuje jedna, taką sama stronę z gazety (kopiujemy). Prowadząca przygotowuje pytania , na które można znaleźć odpowiedzi w artykułach zamieszczonych w gazecie. Każda drużyna, która pierwsza znajdzie odpowiedź na dane pytanie, otrzymuje dodatni punkt.
Inny wariant gry:
Każda drużyna otrzymuje inną stronę z gazety i sama zapisuje dziesięć pytań. Pytania te zadaje innej podgrupie, której wcześniej przekazała odpowiednia stronę czasopisma.

5. "Pismo supełkowe"
Zabawa zręcznościowa, zgadywanka, od 8 lat. Materiały pomocnicze: kijek, rolka sznurka do pakowania, resztki kolorowej wełny, papier i ołówek.
Zapisujemy litery alfabetu jedna pod drugą tak, aby tworzyły one bloki po pięć liter. Pierwszą grupę nazywamy "białą", drugą "czerwoną", trzecią "niebieską", czwartą "zieloną", a piątą "żółtą". Dla każdej litery wykonujemy odpowiednią liczbę supełków, zależną od miejsca, które ona zajmuje w swojej grupie: np. dla A jeden, dla E pięć. Aby określić z jakiego bloku litera się wywodzi, wplatamy nitkę stosownego koloru. W ten sposób zapisujemy wiadomość. Między poszczególnymi literami zostawiamy odpowiednio duże odstępy. Jeżeli informacja składa się z kilku słów, wtedy wykorzystujemy wiele sznurków i przymocowujemy je obok siebie na kijku. Kiedy supełkowa wiadomość jest już gotowa, przekazujemy ją drugiej grupie, której zadaniem jest ja odszyfrować. Należy pamiętać, aby drugie drużynie dać również klucz, dzięki któremu będzie mogła odczytać informację.

6. "Ogłoszenie matrymonialne"
Zabawa wymagająca współpracy, kreatywna, od 12 lat. Materiały pomocnicze: papier i przybory do pisania.
Każdy uczestnik otrzymuje kartkę i długopis. Kartkę kładzie węższą stroną do gory i po wykonaniu kolejnych zadań, tak zgina, aby nie można było już przeczytać, co jest na niej napisane. Następnie podaje kartkę sąsiadowi siedzącemu po prawej stronie. Zadania brzmią w następujący sposób:
- zapisz dowolną osobę wraz z tytułem naukowym albo jej zawodem oraz jedna jej cechę,
- opisz tę osobę wraz a jej pozytywnymi stronami tak, jak się to zwykle robi w ogłoszeniach matrymonialnych,
- napisz tylko: szuka,
- zapisz, kto jest poszukiwany,
- opisz wymarzonego partnera albo wymarzoną partnerkę,
- zdradź, w jakim celu poszukiwana jest ta osoba.
Teraz ogłoszenie jest już gotowe. Wszyscy rozkładają swoje kartki i czytają na głos to, co na nich powstało.

7. "Pisanie telegramu"
Zabawa kreatywna, od 10 lat. Materiały pomocnicze: papier i przybory do pisania.
Prowadząca podaje krótkie słowo. Poszczególne litery tego słowa zapisujemy jedna pod drugą i traktujemy je jako pierwsze litery nowych wyrazów, które razem mają utworzyć sensowny telegram. Ostatnie słowo może być dowolne.
Inny wariant gry:
Piszemy dość długie słowo i próbujemy w taki sam sposób ułożyć z niego zrozumiałe zdanie.

Opisane zabawy z powodzeniem stosuję w trakcie zajęć w świetlicy szkolnej, cieszą się one wśród uczniów dużym zainteresowaniem.
Więcej propozycji zabaw można znaleźć w książce pt. "Zabawy z gazetami" Irene Flemming, Wydawnictwo "Jedność", Kielce 2002.

Ewa Błaszczyk


Zaświadczenie online



numer online: 83 gości

reklama