Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
3635
rok szkolny
2006/2007

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Czy z dysleksją można wygrać ?

Na to pytanie poszukują odpowiedzi rodzice, nauczyciele, psycholodzy i zgodnie twierdzą, że trzeba z nią walczyć. Aż 10-15% uczniów ma problemy z czytaniem, kształtnym pisaniem, ortografią. Dysleksja to trudności w czytaniu którym często towarzyszą kłopoty z pisaniem.

Przyczyną dysleksji są zaburzenia w pracy mózgu, wywołane prawdopodobnie dorastaniem. Nieprawidłowości te mogą mieć różny charakter. Mogą dominować zakłócenia uwagi u jednych, wady językowe u drugich, a u innych problemy z koordynacją ruchową. To wszystko prowadzi do innego rodzaju dysleksji u każdej z osób. Choć te specyficzne trudności wynikają z konstrukcji psychofizycznej dziecka, mogą sie potęgować w przypadku niewłaściwych oddziaływań domu, przedszkola i szkoły.

Ryzyko wystąpienia dysleksji można sprawdzić już około 6-7 roku życia. Rodzice powinni uważnie obserwować dziecko i zwrócić szczególną uwagę na to czy:

  • umie lepić z plasteliny, ciąć nożyczkami według wytycznej linii prostej lub falistej
  • prawidłowo trzyma kredkę, ołówek, czy podczas rysowania nie wychodzi poza linię
  • zgodnie bawi się w grupie, przestrzega zasad współdziałania w zespole
  • wykonuje poprawnie czynności samoobsługowe, zapina guziki, zakłada obuwie na właściwe nogi
  • odróżnia lewą stronę ciała od prawej u siebie i u osoby stojącej naprzeciwko
  • odróżnia odgłosy z otoczenia, dźwięki instrumentów muzycznych
  • potrafi pogrupować przedmioty według podanej własności
  • układa puzzle, klocki
  • prawidłowo wymawia wszystkie głoski poprawne pod względem fonetycznym i gramatycznym
  • wyróżnia głoskę na początku i na końcu wyrazu, umie różnicować wyrazy dźwiękopodobne np. Tomek - domek, półka - bułka itp.
  • opowiada co przedstawia dany rysunek
  • umie podzielić wyrazy na sylaby klaszcząc, odtworzyć prosty układ rytmiczny.

    Jeżeli kilka punktów wzbudza wątpliwości rodziców, trzeba udać się na konsultację do poradni. Nie ma jednego testu na podstawie którego można by rozpoznać dysleksje. Wymaga to wielu szczegółowych badań przeprowadzanych przez różnych specjalistów: pediatrę, logopedę, okulistę, laryngologa, foniatrę, ortodontę, neurologa dziecięcego. Specjalistyczna diagnoza jest niezbędna. Pozwoli ona na udzielenie dziecku niezbędnej fachowej pomocy i właściwe uczenie go w klasach I - III. Z dysleksji się nie "wyrasta" i dyslektykiem jest sie do końca życia, to jednak rzetelna, systematyczna praca może zmniejszyć trudności w nauce. Pomoc fachowców ma tu głównie charakter pedagogiczny. W ramach terapii uczy się dziecko jak sobie radzić z problemami wynikającymi z dysleksji oraz w jaki sposób wyzwalać w sobie pozytywne odczucia.

    Metody powinny być dostosowane do potrzeb i możliwości dziecka. Najważniejsze jest jednak realizowanie trzech podstawowych założeń terapeutycznych:

  • usprawnianie zaburzonych funkcji potrzebnych do opanowania umiejętności czytania i pisania
  • doskonalenia techniki czytania i pisania
  • oddziaływanie uspokajające, aktywizujące dziecko do pracy.

    Dziecko z dysleksją wymaga nieco odmiennego traktowania w szkole. Uczniowie ci z trudem pracują w grupie "nie słyszą" poleceń kierowanych do wszystkich i nie odnoszą ich do siebie. Wymagają częstych powtórzeń, dyskretnego korygowania wykonywanych ćwiczeń, utwierdzania, że dobrze wykonują polecenie. Mają bowiem problemy z autokontrolą, łatwo się rozpraszają i onieśmielają. Potrzebują więcej czasu na sprawdzianach, klasówkach i innych egzaminach

    Każdy uczeń z dysleksją badany w poradni otrzymuje opracowany indywidualny program. Trzeba ściśle stosować się do zaleceń, ponieważ tylko właściwe ćwiczenia pomogą usprawnić dziecko.

    Przykładowe zalecenia dla ucznia u którego stwierdzono dysleksję rozwojową, występującą pod postacią dysleksji, dysortografii i dysgrafii:

  • należy rozwijać wrażliwość i spostrzegawczość słuchową dziecka zarówno na materiale słownym, jaki bodźcach innego rodzaju;
  • kształtować prawidłowe nawyki pisania w oparciu o pisanie z pamięci, uzupełnianie luk w wyrazach, przekształcanie form wyrazów, wyrabianie nawyku pracy ze słownikiem;
  • umiejętności czytania usprawniać w oparciu o krótkie teksty, analizować i omawiać ich treść;
  • ćwiczyć rachunek pamięciowy i pisemny w wymaganym zakresie;
  • w nauczaniu należy pamiętać o polisensorycznym podejściu, opieraniu się na wykorzystaniu doznań słuchowych, wzrokowych, dotykowych i ruchu;
  • przy tematach arytmetycznych należy stopniowo przechodzić od problemów przedstawionych konkretnie i rozwiązywanych przez manipulacje przedmiotami, do problemów sformułowanych słownie i rozwiązywanych za pomocą działań arytmetycznych;
  • wydłużyć czas przeznaczony na ćwiczenia pisemne;
  • rozwijać mowę w zakresie bogacenia słownictwa i umiejętności komponowania poprawnych wypowiedzi;
  • sprawność grafomotoryczną podnosić poprzez różnorodne ćwiczenia motoryki małej tj:
    a/ ugniatanie ciasta, masy solnej, gliny lub plasteliny;
    b/ malowanie farbami dużych kształtów albo pokrywanie dość dużych płaszczyzn pędzlem i farbami lub pastelami;
    c/ rysowanie przez kalkę techniczną (linie faliste, koliste, łamane)
    d/ wycinanie po liniach prostych, łamanych, kolistych;
  • stosować pozytywną motywację, często chwalić i doceniać wkładany wysiłek oraz drobne osiągnięcia.

    mgr Jadwiga Judycka


  • Zaświadczenie online



    numer online: 55 gości

    reklama