Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
3792
rok szkolny
2006/2007

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Recenzja książki Alana i Robert Davidsonów "Tajemnica sukcesu. Jak wychować wspaniałe dziecko"

Wychowywanie dzieci to zadanie odpowiedzialne, niosące za sobą dużo radości jak i stresu, niepokoju, bezradności. Bywa monotonne i wyczerpujące. Chcielibyśmy być z dzieci dumni, a nie przyznawać się do trudności i porażek jakie się nam zdarzają. Bycie rodzicem to bardzo odpowiedzialny i trudny zawód, który wykonujemy całe życie. Nikt nas do niego nie przygotował, jedyna wiedza jaką posiadamy na ten temat to nasze dzieciństwo, nasi rodzice, ale nie zawsze możemy z tego skorzystać. Bazując na tym chcemy dać dziecku to, czego nam brakowało w dzieciństwie, ale ono jest przecież innym człowiekiem i może mieć zupełnie odmienne potrzeby.

Alan i Robert Davidsonowie w swojej książce przedstawiają metody wychowawcze stosowane przez rodziców , którzy odnieśli sukcesy w tej dziedzinie. Przeprowadzili badania wśród rodziców a dla potwierdzenia ich skuteczności zamieszczają przykłady rozmów z tymi rodzicami, którzy potrafili odpowiednio ukształtować osobowość swoich dzieci.

Na wstępie wymienione zostały podstawy, na których opiera się wychowanie. Dziecko należy traktować z takim samym szacunkiem, jakim cieszą się dorośli, podziwiając je, sprawiamy, że więź między dzieckiem a rodzicami bardziej się zacieśnia. Następną podstawą jest miłość, bez żadnych wymagań, sprawiająca, że związek pomiędzy dzieckiem a rodzicami staje się silniejszy. Bardzo ważna jest również równowaga między rodzicami: jeśli nie jesteś pewien czy skarcić dziecko, albo jak zareagować na jego prośbę - odłóż decyzję na później by wypracować ją wspólnie.

Poszczególne rozdziały tej książki zostały zatytułowane według podstawowych zasad rodzicielstwa, warunkujących sukces wychowawczy. Są nimi: obopólne porozumienie, wspomaganie rozwoju intelektualnego, dyscyplina, wpajanie poczucia godności, nauczanie wartości i utrzymywanie więzi społecznych.

Na pierwszym miejscu zostało umieszczone porozumienie, bo na nim wspiera się pozostałych pięć zasad. To najtrudniejsza umiejętność rodzicielska, o jakich mowa w tej książce. Poszanowanie prawa dziecka do intymności oraz do milczenia wymaga umiejętności komunikacyjnych, które trzeba opanować, aby mieć wspaniałe dzieci. Największy problem współczesnych rodziców jest taki, że za dużo mówią i nie słuchają swoich dzieci. Aby temu zapobiec, należy przestrzegać następujących rad:

  • rodzice muszą zrobić pierwszy krok, pokazać, że są gotowi słuchać oraz zapoznać się z nowymi sposobami postrzegania dziecięcych problemów;
  • należy mówić dziecku o swoich uczuciach, dzielić się z nim swoimi przemyśleniami i przekazywać mu swoje emocje.

    Zatem najważniejsze jest to, aby rodzice w porę zorientowali się, czego dziecko oczekuje, a wtedy mogą uniknąć wszelkich problemów wychowawczych. Rozdział ten zawiera przykłady najczęściej stosowanych negatywnych form porozumiewania się raniących dziecko. Należą do nich: krytykanctwo, oskarżenia, pouczanie, pomaganie, poniżanie, ocenianie, komenderowanie i straszenie. Pod koniec rozdziału zamieszczono dwie skuteczne metody, jest to kompromis i współpraca.

    Rozdział drugi zatytułowany został "Zachęcaj do rozwoju intelektualnego". Dziecko w swoim życiu napotyka nowe sytuacje, wymagające od niego twórczego i krytycznego myślenia. Autorzy opisują, w jaki sposób rodzice pomogli dzieciom przygotować się do podejmowania takich wyznań. Tworzyli w domu atmosferę sprzyjającą twórczemu myśleniu, zachęcając dzieci do wymyślania nowych, swobodnych i szalonych idei. Rodzice ci nie kontrolują dziecka na każdym kroku, cenią w nim oryginalność i spontaniczność.

    W rozdziale trzecim: "Przestrzegaj dyscypliny" autorzy pokazują, w jaki sposób wspaniali rodzice w pracy z dzieckiem stosowali rozsądną dyscyplinę. Dowiadujemy się, jak rodzice ustalali reguły i ograniczenia, aby pozwolić dzieciom żyć swobodnie w określonych przez siebie granicach. Kiedy jednak dzieci zawiodą ich zaufanie, ponoszą konsekwencje swego zachowania. Pod koniec rozdziału autorzy omawiają jeden z najtrudniejszych problemów rodziców tj. nadopiekuńczość, która rodzicom daje chwilową ulgę, a dzieciom pozorną pomoc.

    Rozdział czwarty "Ucz szacunku do samego siebie" zaczęli od omówienia zagadnienia jakim jest cierpienie dzieci z powodu niskiej samooceny. Każdy odczuwa potrzebę bycia kochanym i podziwianym dlatego należy chwalić dzieci nawet za najmniejsze osiągnięcie i zachęcać do działania. Następnie autorzy proponują sposoby wpajania dzieciom przekonania o ich wysokiej wartości, powtarzając im bez końca, że potrafią poradzić sobie z każdą nową sytuacją. Na szczególną uwagę zasługuje opowieść o nagradzaniu, które jest najsilniejszym czynnikiem budowania wysokiej samooceny. Jednak nagroda musi być dawana w odpowiednim czasie i z właściwego powodu. Zbyt łatwo zdobywane nagrody dają efekt odwrotny od zamierzonego, dziecko uzależnia się od nagród i traci szacunek do samego siebie. Dlatego też nagradzajmy dzieci hojnie, ale tylko wtedy, gdy na to zasłużą, bo tylko wtedy nagroda ma sens.

    Początek piątego rozdziału: "Naucz szanować wartość" to refleksja na temat telewizji, która sprawia, że nie szanujemy już wartości narodowych ani kulturowych. To ona ustala wzorce, kształtuje postawy i niszczy wartości narodowe. Następnie opisane zostały ciekawe sposoby wpajania dzieciom wartości. Najlepszym gruntem przekazywania dzieciom wartości etycznych jest rodzina oparta na szacunku, miłości i równym traktowaniu wszystkich jej członków. Najistotniejsze wartości to: odwaga, ambicja, wiara, uczciwość, praca społeczna i wykształcenie. W końcowej części rozdziału autorzy poświęcają swoją uwagę zagadnieniu pieniędzy. Nie należy używać ich jako narzędzi dyscyplinowania dziecka ani nagradzania za dobre stopnie. Pieniądze nie powinny mieć żadnego związku z zachowaniem dziecka.

    Rozdział ostatni "Pomóż nawiązać kontakty społeczne", zamieszcza omówienie stosunków z innymi ludźmi, proponując sposoby zawierania i podtrzymywania znajomości. Autorzy pokazują przykłady uczenia kontaktów społecznych, mając na uwadze dwa podstawowe cele. Po pierwsze chcieli mieć pewność, że ich dzieci będą żyły pełnią szczęśliwego życia, a nie samotnie na jego marginesie. Po drugie pragnęli, aby ich dzieci były pożyteczne dla rodziny i dla społeczności. Aby to osiągnąć musieli nauczyć dzieci kilku podstawowych zasad takich jak: wiara dziecka w to, że ktoś zechce się z nim zaprzyjaźnić i możliwość kontaktu z ludźmi w różnym wieku. Opisane zostały również ważne cechy, jakie posiada osoba odnosząca sukcesy towarzyskie. W końcowej części rozdziału wymieniono czynniki do nawiązania przyjaźni tj. negocjowanie i współpraca. Autorzy udzielają kilku praktycznych wskazówek jak nauczyć dzieci negocjacji. Wymienili również kilka sposobów, jakich używali rodzice, aby nauczyć swe dzieci pracy dla dobra zespołu.

    W swojej recenzji starałam się wyeksponować tylko wybrane wątki, celem zachęcenia czytelników do sięgnięcia po tę książkę. Książka zawiera mnóstwo niezbędnych informacji oraz pisana jest prostym językiem, dostępnym dla każdego czytelnika.

    Największą wartością prezentowanej publikacji jest przekazanie w sposób kompetentny i poglądowy nowych strategii wychowania, opartych na prawidłowej komunikacji interpersonalnej z dzieckiem.

    Sądzę, że polecana przeze mnie lektura spotka się z dużym zainteresowaniem odbiorców, ponieważ coraz więcej rodziców pragnie dzieci rozsądnych, rezolutnych, odpornych na niepowodzenie i przygotowanych na każdą sytuację życiową.

    Joanna Urbańczyk
    Miejskie Przedszkole Nr 6 w Słupsku


  • Zaświadczenie online



    numer online: 87 gości

    reklama