Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
4247
rok szkolny
2006/2007

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Wykorzystanie komputerów w edukacji wczesnoszkolnej

Obecnie w dobie komputeryzacji niemal wszystkich dziedzin życia, komputery trafiły również do szkół. Z roku na rok zwiększa się liczba szkół, w których powstają dobrze wyposażone pracownie komputerowe. Uczniowie pracują z komputerami głównie na lekcjach informatyki oraz podczas zajęć szkolnych kół komputerowych. Istnieje jednak możliwość wykorzystania tego sprzętu jako środka dydaktycznego na lekcjach innych przedmiotów, również w zakresie edukacji wczesnoszkolnej.

Należy wiedzieć, że właściwie i dobrze skonstruowany program komputerowy na lekcjach w klasach początkowych może nauczyć:

j. polski - rozwija zdolności językowe, powiększając tym samym zasób słów ucznia i polepszając umiejętność czytania, zachęca do nauki pisania, uczy ortografii, utrwala ją, ćwiczy spostrzegawczość i inteligencję. Programy mogą pomagać w nauce nie tylko poprzez ciągłe powtarzanie wyrazów sprawiających trudności, ale także poprzez podawanie skojarzeń, reguł ortograficznych. Komputer może bardzo szybko i obiektywnie ocenić ucznia wskazującego szukaną literę, uzupełnić wyraz brakującymi literami lub sprawdzić prawidłowość użycia określonej części mowy w odpowiednim czasie, osobie itp. Czy też zweryfikować poprawność wybranych wyrazów lub zdań.

matematyka - uczy wykorzystywania czterech podstawowych działań matematycznych, arytmetyki, tabliczki mnożenia, rozwiązywania prostych zadań, wykorzystania prostych operacji matematycznych w pamięci, pojęcia zbioru i działań na zbiorach oraz planowania przyszłych posunięć. Poszukiwanie odpowiedzi do zadania kształci umiejętność logicznego myślenia i korzystania ze zbiorów informacji w komputerze, a matematyczne łamigłówki mogą być traktowane jako wyzwania intelektualne, wymagają bowiem samodzielnego myślenia, dokonywania wyborów i podejmowania decyzji.

plastyka - komputer z powodzeniem zastąpi kartkę papieru, kredki, farby. Projektowanie i kojarzenie cech rysunku stwarza silną motywację do pracy z komputerem, przyspiesz przełamywanie bariery lęku i obawy przed pracą z nim, rozwija wyobraźnię i poczucie estetyki oraz ćwiczy koordynację ruchowo-wzrokową.

muzyka - można graficznie zapisać melodię, zaprezentować wysokość dźwięków, wartość nut i schematów rytmicznych na ekranie monitora. Komputer może służyć jako generator barw i brzmienia różnych instrumentów, których tonację może zmienić oraz jako wzorzec poprawnego artykułowania poszczególnych dźwięków, czy poprawnej wymowy określonych wyrazów z równoczesnym odtwarzaniem na monitorze mimiki twarzy (ust) nagranej przez nauczyciela. Pozwala w ten sposób eliminować wady rozwoju wymowy.

Komputer możemy zastosować w pedagogicznej terapii, której celem jest wyrównywanie opóźnień dysharmonii rozwoju, zapobieganie powstawania zaburzeń rozwojowych i emocjonalnych u dzieci. Szybkie wykrycie braków rozwojowych u dziecka pozwala uniknąć powstawania opóźnień w rozwoju mowy, a w konsekwencji rozwoju intelektualnym; pozwala to znacznie ograniczyć szkolne niepowodzenia.

Cechą wspólną programów edukacyjnych jest możliwość zwiększania ich stopnia trudności wraz z postępami w nauce.

Lekcje w klasach młodszych przeprowadzane z wykorzystaniem komputera są dla dzieci niezwykle atrakcyjne, gdyż lubią one rozwiązywać łamigłówki, krzyżówki, rebusy, wypełniani, składanki.

Zaangażowanie i chęć wygrania sprzyjają skoncentrowaniu się nad sposobem rozwiązania kolejnego problemu.

W programach wspomagających nauczanie niezbędne jest wykorzystywanie technik multimedialnych, gdyż dziecko w tym okresie jest na poziomie myślenia konkretno-obrazowego, które dominuje jeszcze nad abstrakcyjnym, Wykorzystanie środków multimedialnych, opracowanie programu stymulującego sytuacje, zdarzenia, fakty, zrozumiałe na poziomie myślenia konkretno-obrazowego. Wykorzystanie kolorowej grafiki, animacji i dźwięku pozwala na symulację świata fantazji, właściwego dla dziecka w okresie kształcenia wczesnoszkolnego.

Nowoczesny środek dydaktyczny, jakim jest komputer stwarza nowe możliwości wspomagania edukacji. Podjęcie tego wyzwania jest niezwykle korzystne, gdyż wychodząc naprzeciw zainteresowaniom uczniów można równocześnie podwyższyć efektywność procesu dydaktycznego. Jednak każdy nauczyciel planujący wykorzystanie komputera podczas zajęć lekcyjnych powinien zdawać sobie sprawę, że oprócz korzyści pedagogicznych wynikających z komputerowego wspomagania nauczania istnieją również wady.

Do niewątpliwych korzyści pracy z komputerem zaliczyć można jego szybkość- nawet najtańsze komputery są w stanie wykonać różne operacje wielokrotnie szybciej niż człowiek. Ma to bardzo duże znaczenie w nauczaniu, gdyż w krótkim czasie można stawiać wiele hipotez i szybko je weryfikować.

Wykorzystując komputer w nauczaniu, dzieci uczą się formułowania problemu i analizowania możliwości uzyskania jego optymalnego rozwiązania. Wyrabia to w dzieciach nawyk myślenia twórczego i pojęciowego.

Podczas lekcji z komputerem dzieci ośmielają się, nabierają wiary we własne siły, bardzo chętnie uczestniczą w lekcji. Komputer jest bardzo atrakcyjnym i mało nużącym spośród wykorzystywanych środków dydaktycznych. Pozwala traktować naukę jak dobrą zabawę, a przyswajany materiał staje się elementem tej zabawy. Praca z komputerem zapewnia indywidualizację nauczania zarówno pod względem tempa pracy, jak i stopnia trudności wykorzystywanych zadań, bo przecież każde dziecko ma inną osobowość i pracuje w innym tempie. Takie działanie zapewni uczniowi komfort psychiczny. W czasie lekcji komputerowych uczniowie maksymalnie koncentrują się na dialogu z komputerem, co nie pozostaje bez znaczenia dla dyscypliny podczas zajęć. Praca taka pozwala utrwalać i sprawdzać swoje umiejętności pod kierunkiem wyjątkowego, cierpliwego i sprawiedliwego nauczyciela. Komputer nie zdenerwuje się mimo kolejnych potknięć ucznia, nie będzie się śmiał nawet najgłupszego błędu, oraz powtórzy wielokrotnie to samo zadanie, gdy zajdzie taka potrzeba, nie irytując się jak człowiek.

Wymieniając zalety nie można zapomnieć, że praca z komputerem ma również swoje minusy. Komputer nie potrafi modyfikować swojego zachowania. Cała odpowiedzialność za sensowność pracy spoczywa na programiście i użytkowniku programu. Komputer nie dostosowując się do nieprzewidzianych sytuacji, nie może ocenić rozwiązania złożonych zadań. Dlatego należy bardzo ostrożnie podchodzić do koncepcji wykorzystania komputerów jako samodzielnego środka nauczania w oderwaniu od całości procesu kształcenia, a w szczególności bez udziału nauczyciela. Brak pełnego, żywego dwustronnego kontaktu odbiorca - nadawca może stać się źródłem nerwic, błędów lub negatywnych postaw. Inną rzeczą jest to, że komputery nigdy nie oddają dokładnie rzeczywistości, chociaż czasem sprawiają takie wrażenie.

Niewłaściwe użycie programu edukacyjnego przez nauczyciela to również zagrożenie, które przyczynić się może do powstania wymienionych szkód w procesie dydaktycznym.

Niewątpliwe zalety to: szybkość, dokładność, możliwość gromadzenia i przetwarzania wielkich ilości informacji, atrakcyjna forma prezentowania informacji, zdolność do ciągłego przetwarzania tych samych operacji, swoboda przy pracy.

Natomiast do wad możemy zaliczyć: poprawne reagowanie tylko na przewidziane standardowe problemy użytkownika, operowanie w poznanej rzeczywistości nie zawsze dokładnie odpowiadającej faktycznej, brak pełnego kontaktu nadawca - odbiorca.

Literatura:
1. "Elementy informatyki dla pedagogów" St.Juszczyk i P.Gruba Katowice 1996
2. "Informatyka w szkole. Poradnik dyrektora i nauczyciela" Praca zbiorowa. Wrocław 1993
3. "Komputer w edukacji wczesnoszkolnej.Życie szkoły" St.Juszczyk 1996 nr2

Halina Bajszczak


Zaświadczenie online



numer online: 114 gości

reklama