Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
5607
rok szkolny
2008/2009

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Scenariusze zajęć socjoterapeutycznych przeznaczone do pracy z dziećmi nieśmiałymi

Nieśmiałość można uznać za zjawisko powszechne. Niektórzy ludzie są nieśmiali tylko w określonych sytuacjach, np.: podczas publicznych wystąpień, inni cierpią na tzw. nieśmiałość chroniczną, która nie odstępuje ich na krok w codziennym życiu. O jakim rodzaju nieśmiałości nie mówilibyśmy zawsze utrudnia ona funkcjonowanie.

Potwierdzenie tej tezy można znaleźć, w każdej próbie zdefiniowania owego pojęcia.

Słownik psychologii charakteryzuje nieśmiałość jako brak pewności siebie. Podkreśla, że człowiek nieśmiały to jednostka emotywna, obawiająca się, że zachowa się nieodpowiednio.

Jest on ponadto niezwykle wrażliwy i reaguje czasem przesadnie na silne emocje (jąka się, drży), w obecności innych osób odczuwa zmieszanie i woli unikać kontaktów społecznych. Jego nieśmiałość to w większości przypadków wynik niezręcznego postępowania wychowawców, którzy nie pozwalają dziecku być odpowiedzialnym za swoje czyny i spotykać się z rówieśnikami albo przeciwnie - mają nadmierne wymagania, którym dziecko nie potrafi sprostać. Rezultatem tych błędów wychowawczych jest wrażenie, że niczego nie potrafi się zrobić, poczucie niższości i winy, które są głównymi objawami nieśmiałości. (Norbert Sillami, 1994, s.178-179).

Jak wynika z powyżej przedstawionej definicji nieśmiałość utrudnia poznawanie nowych ludzi, zawieranie przyjaźni, czy radość z potencjalnie pozytywnych przeżyć. Przeszkadza także człowiekowi w publicznej obronie własnych praw i wyrażaniu swoich opinii i wartości. Nieśmiałość sprawia, że inni nie doceniają mocnych stron takiej osoby. Przyczynia się do zakłopotania i nadmiernego przejmowania się swoimi własnymi reakcjami. Nieśmiałość utrudnia precyzyjne myślenie i porozumiewanie się, zazwyczaj towarzyszą jej negatywne stany, jak lęk, samotność. Biorą się one z obawy przed ośmieszeniem, kompromitacją, i narażeniem na krytykę ze strony innych. (Philip Zimbarbo, 2000, s.20)

W zachowaniu osób nieśmiałych dominuje bierność o różnym nasileniu. U uczniów bierność ta przejawia się np. niepodejmowaniem żadnych zadań z własnej inicjatywy, brakiem czynnego udziału w lekcjach, odmową uczestniczenia w imprezach organizowanych przez szkołę, czy też przez rówieśników. Dzieci charakteryzujące się nieśmiałością są najczęściej mało ruchliwe, spokojne. Bierność ta nasila się zwykle w sytuacjach nowych i niezwykłych. Wiąże się również z trudnościami w nawiązywaniu i podtrzymywaniu kontaktów społecznych, czego skutkiem jest unikanie kolegów i przyglądanie się zabawom, a nie branie w nich udziału.

(...)


REKLAMA

Publikacja archiwalna do pobrania z serwera FTP.

Aby pobrać daną publikację wpisz jej numer:
i naciśnij > > >

UWAGA:
Numer ukazuje się w lewym górnym rogu okna danej publikacji.

Magdalena Janeczek


Zaświadczenie online



numer online: 133 gości

reklama