Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
6774
rok szkolny
2009/2010

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Dziecko idzie do przedszkola

W życiu każdego dorosłego człowieka zaistnienie nowej sytuacji, nawiązanie kontaktów z nowym środowiskiem, zmierzenie się z nowym zadaniem budzi wiele obaw. Zastanawiamy się: jak przyjmą nas nowi ludzie, co się wydarzy, czy spełnimy stawiane nam wymagania.

Dla dziecka pierwszą wielką zmianą w życiu jest pójście do przedszkola. Jest to trudne przeżycie. Wiąże się przede wszystkim z rozstaniem z rodzicami, z którymi dziecko najczęściej nie rozstawało się na dłużej, obcowanie z dużą grupą obcych rówieśników i obcą osobą dorosłą. W wielu przypadkach pierwsze dni w przedszkolu pełne są płaczu, rozterek, odmowy wykonywania pewnych poleceń i pytań: "kiedy przyjdzie mama/tata ?" Takie zachowania dziecka to najczęściej jego obrona przed utratą poczucia bezpieczeństwa.

Każde dziecko wchodzące do przedszkola posiada pewien wykształcony już repertuar zachowań. Ma swoje przyzwyczajenia i doświadczenia, własny bagaż słownictwa, ulubione gry i zabawy. Natomiast w przedszkolu czeka je wiele zmian, które dotyczą różnych sfer:

  • dotychczasowego trybu i rytmu życia,
  • standardów zaspokajania potrzeb emocjonalnych i biologicznych,
  • organizacji dnia,
  • swojej pozycji, która w grupie przedszkolnej jest zupełnie inna niż w rodzinie.

    Do tego dołączają nowe zadania związane z funkcjonowaniem w grupie przedszkolnej. Dziecko nawiązuje kontakty z nieznanymi ludźmi, dziecko nie ma tyle komfortu i intymności, co w domu, przebywa kilka godzin dziennie w gwarze. Musi poznać nowe miejsce, w którym będzie teraz spędzało część dnia: szatnię, łazienkę oraz salę, w której będzie się bawiło i uczyło. Nic dziwnego, że ta cała sytuacja niesie wiele napięć emocjonalnych. Jednak można dzieciom nieco ułatwić start w przedszkolu. E.Gruszczyk-Kolczyńska ma kilka rad dla rodziców, którzy, zapisują swoje dziecko pierwszy raz do przedszkola:

  • powinno się z dziećmi rozmawiać o tym, jak to będzie, kiedy pójdą do przedszkola (zabawach, rysowaniu, lepieniu itd.),
  • nie można dzieci straszyć przedszkolem (np. jeżeli będziesz niegrzeczny to pani postawi cię do kąta),
  • dobrze jest, jeżeli dziecko wcześniej poznaje budynek i ogródek przedszkolny razem z rodzicem,
  • dziecko powinno razem z rodzicem dokonywać zakupów przyborów do przedszkola,
  • jeżeli jest taka sytuacja, że dziecka nigdy nie rozstawało się z rodzicami, to należy je zostawić na kilka godzin z dziadkami lub innymi bliskimi osobami, aby przedszkole nie kojarzyło się z pierwszym rozstaniem.

    E.Gruszczyk-Kolczyńska na podstawie badań ustaliła kilka cech przystosowania dziecka do przedszkola:

  • nie ma związku między przystosowaniem a wiekiem dziecka,
  • dziewczynki przystosowują się lepiej do przedszkola niż chłopcy,
  • istnieje związek między przystosowaniem się dziecka a jego dotychczasowym rozwojem,
  • badania nie wykazały związku między przystosowaniem się a rozwojem umysłowym dziecka, warunkami bytowymi rodziny, statusem społecznym rodziny, formalną strukturą rodziny.

    Zapisanie dziecka do przedszkola przynosi wiele korzyści. Za rozpoczęciem edukacji przedszkolnej przemawiają następujące aspekty:

  • dziecko poszukuje uwagi u innych, nawiązuje coraz bliższe kontakty z rówieśnikami, staje się członkiem społeczność (na razie przedszkolnej),
  • wzrost autonomii dziecka wobec matki,
  • rosnąca u dziecka niezależność w zaspokajaniu swoich potrzeb,
  • rozwój potrzeb poznawczych,
  • przygotowanie do podjęcia nauki szkolnej.

    Warto zwrócić uwagę na jeszcze jedno ważne zagadnienie. Z chwilą pójścia do przedszkola dziecko zaczyna funkcjonować w dwóch ważnych środowiskach: rodzinnym i przedszkolnym. To w domu rodzinnym dziecko uczy się norm, zachowań i sposobów nawiązywania kontaktów z innymi. Doświadczenia wyniesione z domu rodzinnego stanowią podstawę do zachowań w przedszkolu. Tutaj pojawia się ogromny problem. Każda rodzina ma swoje zasady funkcjonowania wewnętrznego, więc nawyki i zachowania wyniesione z domu też są bardzo różne. Z systemu wychowawczego w rodzinie wynikają również różnice pod względem dojrzałości przedszkolnej. Natomiast próg wymagań przedszkola wobec dzieci jest - z niewielkimi odstępstwami - jednolity. Dlatego bardzo ważne jest, aby wpływ dwóch najważniejszych środowisk wychowawczych dziecka był skoordynowany. Jeżeli dziecko ma problemy z przystosowaniem się do warunków i wymagań przedszkola, rodzice również przeżywają trudne momenty. Łatwiej będzie je rozwiązać z wychowawczynią dziecka w przedszkolu.

    Rodzina i przedszkole to dwa podmioty, które muszą współdziałać z dzieckiem, by proces adaptacji przebiegł łagodnie.

    Literatura:

  • Gruszczyk-Kolczyńska E., Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się. W-wa 2000
  • Lubowiecka J., Przystosowanie psychospołeczne dziecka do przedszkola.

    Beata Pilarska


  • Zaświadczenie online



    numer online: 154 gości

    reklama