Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
7490
rok szkolny
2009/2010

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Wyobraźnia geometryczna dzieci w młodszym wieku szkolnym

Geometria jest jednym z działów matematyki, którego przedmiotem jest badanie figur geometrycznych i zależności między nimi. Figury geometryczne na płaszczyźnie noszą nazwę figur płaskich, w przestrzeni trójwymiarowej brył geometrycznych. Termin geometria pochodzi z języka greckiego i oznacza mierzenie Ziemi.

Nauczanie geometrii w edukacji wczesnoszkolnej ma na celu wprowadzenie uczniów w matematyczną metodę ujmowania stosunków przestrzennych otaczającego świata.

Kształcenie wyobraźni przestrzennej

Rozwój spostrzeżeń i wyobrażeń przestrzennych dokonuje się nie tylko w codziennych sytuacjach życiowych, ale również w szkole w ramach planowej pracy wychowawczej i dydaktycznej, w zakresie różnych przedmiotów.


REKLAMA

Ucząc geometrii trzeba przede wszystkim rozwijać wyobraźnię ucznia, stwarzając mu okazję do obserwacji, myślenia i wyciągania wniosków. Dając uczniowi możność samodzielnego odkrywania różnych własności, mamy szansę zainteresować go geometrią.

Rozwój wyobraźni przestrzennej w nauczaniu geometrii polega na:

  • stosowaniu odpowiednio dobranego materiału obserwacyjnego (naturalne otoczenie, modele, rysunki),
  • stosowaniu modeli pokazowych i modeli roboczych, z którymi uczniowie pracują, stosowaniu modeli trwałych i modeli budowanych oraz rozkładanych przez uczniów, modeli statycznych i modeli ruchomych,
  • stałym rozszerzaniu wiedzy ucznia (istotne twierdzenia i określenia oraz korzystanie z nich), która utrwala obraz powstały w wyobraźni,
  • jednoczesnym kształceniu wyobraźni i logicznego myślenia,
  • rozwiązywaniu zadań, kształcących wyobraźnię czynną, tj. zdolność świadomego, kierowanego wolą kombinowania obrazów konfiguracji geometrycznych z różnych elementów wyobrażeniowych - związanego z logicznym myśleniem (zadania takie, jak konstrukcje prostych przekrojów, rozkładanie brył na części, poszukiwanie liczby przekątnych, płaszczyzn przekątnych, osi obrotu i płaszczyzn obrotu).

    Nie jest możliwe zilustrowanie przy pomocy rysunku każdego ogniwa w łańcuchu rozumowania geometrycznego, rysunek stanowi często tylko ilustrację pewnych zasadniczych momentów, resztę wypełnia wyobraźnia.

    Rysunki i modele w kształtowaniu pojęć geometrycznych

    Niemożliwe jest nauczanie geometrii bez oparcia na konkrecie. Czynności związane z rysowaniem, budowaniem i manipulowaniem stanowią ważny etap wstępny do tworzenia abstrakcyjnych pojęć geometrycznych w umyśle ucznia. Rysunek lub model ułatwia uczniom odczytanie relacji, którą ma wyabstrahować. Aby zapobiec tworzeniu niewłaściwych skojarzeń, należy ilustrować to samo w rozmaitych położeniach i nietypowych przykładach. Wprowadzając nowe pojęcia na podstawie ilustracji rysunkowej lub modelu należy systematycznie stosować zasadę kontrastowania.

    Ważny aspekt psychologiczny ma również posługiwanie się przez uczniów takimi przyrządami, jak linijka, ekierka i cyrkiel. Konkretne czynności związane użyciem tych przyrządów interioryzują się w czynność wyobrażeniową ucznia.

    Literatura

  • Fechner-Sędzicka I., Szkolny system wspierania zdolności
  • Guilford J. P., Natura inteligencji człowieka
  • Makarewicz J., Doskonalenie wczesnoszkolnego nauczania geometrii
  • Puślecki W., Wspieranie elementarnych zdolności twórczych uczniów
  • Stucki E., Rozrywki matematyczne dla uczniów klasy III
  • Żytomirski W., Szewrin L., Geometria dla najmłodszych

    Sylwia Brzyska


  • Zaświadczenie online



    numer online: 86 gości

    reklama