Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
762
rok szkolny
2003/2004

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Edukacja regionalna w kształceniu zintegrowanym

Program wczesnoszkolnej zintegrowanej edukacji XXI wieku, który realizuję już trzeci rok, zawiera wiele treści związanych ze środowiskiem rodzinnym dziecka, specyfiką regionu, kulturą i obyczajami. Znajdują się tutaj zagadnienia dotyczące rodzinnej miejscowości i najbliższej okolicy na tle całego kraju. Poruszana jest tematyka społeczna, historyczna, geograficzna, techniczna i przyrodnicza.

Wiedza społeczna jest dziecku niezbędna do orientacji w środowisku społecznym, jest podstawą do kształtowania pozytywnych nastawień i umiejętności, zachowania się w różnych sytuacjach życiowych. Poznanie wybranych instytucji ukazuje ich przydatność i znaczenie dla społeczeństwa. Treści te mają zarówno charakter poznawczy jak i wychowawczy.

Treści przyrodnicze pogłębiają wiedzę o najbliższym otoczeniu dziecka, uczą ekologicznego zachowania się, nawiązują do jego doświadczeń i zainteresowań.

Treści historyczne komponują się z treściami przyrodniczymi, geograficznymi i społecznymi. Kompleksowe ujęcie problemów uczy dzieci właściwego patrzenia na rzeczywistość i kształtuje scalony obraz świata. Poznanie zabytków, pomników, pamiątek muzealnych, wydarzeń i postaci historycznych jest terytorialnie ograniczone do rodzinnej miejscowości i jej okolic i służy przede wszystkim wytwarzaniu więzi emocjonalnej z przeszłością rodzinnej ziemi. W wyniku realizacji programu, dziecko nabywa między innymi kompetencje świadomego kontynuatora dziedzictwa kulturowego i kształtują się u niego takie cechy osobowości jak:

  • zainteresowanie własnym regionem;
  • wrażliwość na piękno swojego regionu;
  • przywiązanie do rodzinnej miejscowości, odczuwanie emocjonalnego z nią związku oraz dumy z faktu z zamieszkiwania w niej;
  • uczucie patriotyzmu związanego z "małą ojczyzną";
  • ochrona kultury ludowej;
  • ciekawość poznawcza, jak ludzie żyli dawniej;
  • poczucie odpowiedzialności za swoje rodzinne strony;
  • rozwijanie swoich uzdolnień, poprzez udział w pracy różnych zespołów regionalnych.


    REKLAMA

    Poznanie rodzinnej miejscowości i jej okolic powinno zatem rozpoczynać się od wczesnego dzieciństwa. Należy je realizować na każdym etapie edukacji, uwzględniając metody i formy pracy dostosowane do rozwoju psychofizycznego i intelektualnego dziecka.

    Postanowiłam zatem przybliżyć moim uczniom to, co mamy w zasięgu ręki - nasze własne tradycje kulturowe i obyczaje. Pragnę uświadomić swoim wychowankom, że kultura to nie tylko przedstawienie w teatrze, wystawa malarska, premiera filmowa, księgozbiory znanych pisarzy i poetów czy zbiory historyczne, ale także zwykłe, wiejskie obyczaje, ślady historii w naszej okolicy.

    Chciałabym, żeby każde dziecko poczuło się związane ze swoją miejscowością , było świadome swojej tożsamości. Dzieci na co dzień nie zwracają w ogóle uwagi na to, co je otacza. W obecnym zabieganym świecie, nie zwracają też na to uwagi sami rodzice. Nie rozmawiają ze swoimi dziećmi na tematy związane z okolicą, jej przeszłością, z tradycjami, które tak wrosły w życie mieszkańców, że są nawet niezauważane.

    Uważam, że należy dzieciom zwrócić uwagę na to, co jest im przekazywane z pokolenia na pokolenie. Dziecko widząc i czując, że jest członkiem społeczności lokalnej, zupełnie inaczej spojrzy na małą wieś, w której mieszka. Doceni, że jest w niej coś, czego nie znajdzie w innych miejscach. Kultura narodu będzie istniała, jeżeli będzie przekazywana z pokolenia na pokolenie. Najskuteczniejszym sposobem zachowania jej oraz trwania, jest poznanie najbliższego otoczenia, własnego regionu, a także jego wartości w kontekście wartości narodowych i ogólnoludzkich.

    Od nauczycieli zależy, w jakie bogactwo duchowe wyposażą swoich wychowanków i na ile ukształtują w nich poczucie przynależności do środowiska, w którym wzrastają. W realizacji zagadnień dotyczących regionalizmu wykorzystałam między innymi wycieczkę do Muzeum Ziemi Wieluńskiej. Uczniowie zwiedzali wystawę etnograficzną, która przedstawia XIX - wieczną chatę. Mieli okazję zobaczyć jej wystrój, przedmioty użytku codziennego, stroje codzienne i odświętne, poznali także tradycje i zwyczaje związane z różnymi świętami.

    Innym miejscem, które odwiedziłam wraz ze swymi uczniami jest miniskansen w Olewinie. Właściciel gospodarstwa pan Marian Józala zgromadził na swoim podwórku ok. 250 przedmiotów, które kiedyś były w powszechnym użytku. Większość z nich stanowią przedmioty służące do pracy na roli. Są tu także rzeczy używane do niedawna w domach, m.in.: masielnica, żelazka na węgiel i duszę, dzieża do zarabiania chleba, szczotki do czesania lnu, kołowrotki, sagany, lampy naftowe i inne.

    Dziecko w młodszym wieku szkolnym wielu spraw jeszcze nie jest w stanie zrozumieć, wiele jednak może przeżywać. Radość, zachwyt, podziw i szacunek dla rodzinnych stron, to przeżycia, które wpływają na ich poznawanie i wzbogacanie wiedzy. Pierwsze przeżycia i doświadczenia dziecięce, szczególnie o silnym zabarwieniu emocjonalnym, są najbardziej trwałe i pozostają na całe życie.

    W pełnej wersji publikacji na naszej płycie CD - dokumentacja fotograficzna.

    Płyta kompaktowa
    serwisu Publikacje edukacyjne

    Anna Józala
    Publiczna Szkoła Podstawowa w Wydrzynie


  • Zaświadczenie online



    numer online: 159 gości

    reklama