Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
8509
rok szkolny
2010/2011

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Rozwijanie twórczej aktywności dzieci - metody formy pracy

Dziecko żyjąc w swoim środowisku, chce radośnie w nim uczestniczyć. Otwiera się ku światu, pragnie zaspokoić swoją ciekawość, stuka, wącha, dotyka, sprawdza. Od najmłodszych lat ma swój udział w tym, kim się staje i kim będzie. Wielu psychologów twierdzi, że dzieci są twórcze z samej swej natury, a postawa twórcza jest wśród dzieci powszechna. To właśnie małe dzieci często nas zaskakują różnymi pytaniami, podejmują śmiało wszystkie tematy, a trudne problemy plastyczne rozwiązują z niezwykłą pomysłowością. To od nas nauczycieli zależy m. in., czy stworzymy dziecku różnorodne sytuacje, które dadzą mu możliwość podejmowania różnorodnych form aktywności, czy zachęcimy go do podejmowania różnorodnych działań, czy wreszcie postawimy dziecko w sytuacjach problemowo – otwartych poprzez różne propozycje, które są nastawione na jakiś cel, ale droga do niego ma być odnaleziona czy stworzona przez dziecko.


REKLAMA

Aktywność twórczą dzieci w wieku przedszkolnym możemy rozwijać poprzez:

  • Zabawę, która ma charakter twórczy i prowadzi do samodzielnego przekształcania i poznawania rzeczywistości. Dzięki zabawie dziecko uczy się i zdobywa doświadczenie, rozwija, wzbogaca swoją psychiczną aktywność. Właściwie rozumiana zabawa zdominowana jest czynnikiem aktywności własnej dziecka, choć nie pozbawiona też roli nauczyciela, który czuwa nad właściwym przebiegiem zabawy, jest cichym obserwatorem, doradcą, czasem inspiruje. W trakcie zabawy dziecko przeważnie w gronie rówieśników, dzięki potrzebie aktywności działa, werbalizuje, manipuluje materiałem przestrzennym, wytwarza nowe słowa, werbalizuje treści, przyjmuje nowe role. Dziecko obserwuje, gromadzi wiadomości, przetwarza informacje, stopniowo oddziela fikcje od rzeczywistosci, porównuje, klasyfikuje, uogólnia, ocenia, przeżywa, wartościowuje swiat rzeczy i zjawisk. Metody: PEDAGOGIKA ZABAWY, DRAMA.

  • Twórczość plastyczną, która jest jedną z potrzeb rozwojowych każdego dziecka i regulatorem równowagi emocjonalnej. Praca plastyczna nie musi być wytworem artystycznym, ale jest to proces twórczy, który rozwija i ujawnia cechy osobowości dziecka. Aby uruchomić twórczą aktywność dziecka należy pozwolić mu na spontaniczność, gdyż sprzyja to podejmowaniu ryzyka, samokrytycyzmowi, łatwości ekspresji. Aby uzyskać jak najlepsze wyniki w rozwijaniu aktywności plastycznej dziecka należy organizować zajęcia w atmosferze spokoju i życzliwości. Dawać dziecku pełną swobodę pracy, bez przymusu, ingerencj i narzucania swojej woli. Należy w czasie zajęć inspirować dziecko różnymi środkami. Techniki plastyczne podczas zajęć w przedszkolu powinny być różnorodne a same zajęcia powinny przypominać zabawę. W wychowaniu plastycznym często wykorzystuje się treści muzyczne. Słuchanie muzyki stosuje sie często w celu pobudzenia wyobrażni plastycznej np. metoda "MALOWANIA MUZYKI". Metoda MALOWANIA 10 PALCAMI (FINGER PAINTING) – rozwijająca zmysły, różne techniki plastyczne, malowanie, rysowanie, lepienie, rzeźbienie.

  • Aktywność twórcza ujawnia się też w twórczości technicznej, w wyniku której powstają nowe urządzenia techniczne lub zostają ulepszone już istniejące. Podstawowym warunkiem efektywności pracy twórczej w dziedzinie technicznej jest zdobycie pewnych wiadomości i umiejętności, a także inteligencji i myślenia logicznego. Dzieci charakteryzują się cechami, które są potrzebne twórcom, a więc: dużą płynnością i plastycznością wyobrażni i myślenia, postawą poszukującą, są autentyczne, mają ciekawe pomysły, należy wykorzystywać i rozwijać pomysłowość dzieci. Rozwijaniu tej aktywności sprzyja samodzielne tworzenie prostych konstrukcji i urządzeń technicznych.

  • Aktywność badawcza, która polega na wykrywaniu określonych prawidłowości w otaczającym nas świecie. Taka aktywność skierowana jest na poznanie rzeczywistości, a niekiedy na jej przekształcanie. Myślenie dziecka jest inspirowane przez jego aktywność i działalność naukową, dziecko lepiej poznaje i przyswaja wiedzę przez własną działalność. Poprzez aktywność badawczą, bada i odkrywa trudne zjawiska tkwiące w naturalnym środowisku. Eksperymentowanie pozwala dzieciom dostrzegać i odkrywać różne zjawiska. Do samodzielnego zdobywania wiedzy przez dzieci często wykorzytuje się METODĘ PROJEKTÓW, poznawanie świata za pomocą elementów metody INTEGRACJI SENSORYCZNEJ.


    Księgarnia HELION poleca:

  • Aktywność muzyczną. Muzyka daje największe możliwości twórczego działania i kształtowania takich cech osobowości, jak funkcje poznawcze i emocjonalno – motywacyjne, rozwija pomysłowość twórczą, kontaktowość społeczną i pozytywne cechy charakteru. Z ekspresją rytmiczną i wokalną związana jest ekspresja ruchowa, zajęcia muzyczne powinny być dla dzieci źródłem radości, dawać odprężenie, ożywiać pracę umysłu. W sposób spontaniczny wymyślają one wyliczanki, wynajdują rytmy, komponują melodie do znanych słów. Każde dziecko nosi w sobie muzykę spontaniczną, ma potrzebę muzycznej zabawy, śpiewu, tańca, gry, tworzenia własnych śpiewanek. Następstwem twórczości muzycznej jest rozwój ich możliwości percepcyjnych, uwagi, wrażliwości estetycznej – rozwija osobowość. Aktywność muzyczna w przedszkolu obejmuje: ekspresję ruchowo – muzyczną, twórczość muzyczną, śpiew dzieci, grę na instrumentach muzycznych i wywoływanie dźwięków, kształtowanie zainteresowań muzycznych i reakcji emocjonalnych podczas gry i słuchania muzyki. Metody wykorzystywane do rozwijania tej aktywności to: Metoda AKTYWNEGO SŁUCHANIA MUZYKI Batti Strauss, SYSTEM WYCHOWANIA MUZYCZNEGO Karla Orffa, METODA DOBREGO STARTU Marty Bogdanowicz.

  • Aktywność ruchowa rozwijaja aktywność dziecka i wyzwalaja jego inicjatywę, pomysłowość i samodzielność, pobudzaja wyobrażnię i ambicję. Na tę formę aktywności składają się zabawy, które pozostawiają dziecku pełną swobodę i dowolność w sposobie wykonania. Czasem jednak wymagają dostosowania się w zabawie do przepisów i reguł dyscyplinuje dziecko i uczy je wsółdziałania i współżycia. Sam udział w zabawie pozwala dziecku na ocenienie swoich możliwości w porównaniu z innymi i budzi wiarę we własne siły. Rozwijają się uczucia koleżeńskie, współdziałanie w zespole, uczynność i chęć niesienia pomocy innym. Może to być naśladowanie ruchem ludzi lub zwierząt, wykonywanie ćwiczeń gimnastycznych z jednoczesnym wykorzystaniem przyborów np. piłek, obręczy, skakanki itp. Znakomitą okazją do tego są zabawy gimnastyczne prowadzone wedlug metody Rudolfa Labana i A. M. Kniessów. Weronika Sherborne, angielski pedagog wypracowała system ćwiczeń ruchowych - Ruch Rozwijający, odpowiedni szczególnie dla dzieci z nadpobudliwości

  • Ekspresja werbalna jest jedną z form twórczej działalności, kształci, rozwija i pielęgnuje wyobrażnię, pobudza do aktywności, do urzeczywistnienia marzeń, pozwala zdobyć nowe doświadczenia i zainteresowania. Ekspresja werbalna rozwija dzieci pod względem emocjonalnym, intelektualnym i społecznym. Dziecko lepiej poznaje świat, łatwiej nawiązuje kontakty z rówieśnikami i dorosłymi, identyfikuje sie z nimi poprzez przeżycia i doznania, równocześnie zauważa swoją odrebność. Twórczość werbalna to nie tylko rozwój kompetencji komunikowania się, ale i twórcze eksperymentowanie językowe, wyzwalające śmiałe i niekonwencjonalne pomysły ze sfery skojarzeniowej, abstrahowania i porównywania.Dalszą formą ekspresji są zagadki. Dzieci nie tylko lubią je rozwiązywać, ale także układać. Najbardziej złożoną formą ekspresji dziecięcej jest układanie bajek, opowiadań lub wierszy. Najbardziej twórcze są wypowiedzi narracyjne. Szczególną formą twórczości słownej są rymowanki czy śpiewanki. Utwory przedszkolaków najczęściej związane są z zabawą, wycieczką, elementami baśniowymi, przyrodą, zwierzętami. Dla dzieci w wieku przedszkolnym nieważny jest wynik jego aktywności, ale sam proces tworzenia. Naturalną drogą do ekspresji werbalnej jest stosowanie swobodnych tekstów Celestyna Freineta.W świat języka i pisma wprowadzą dziecko metody: DENNISONA, DOBREGO STARTU, DOMANA. Czytanie ulubionej literatury poszerzy zasób słownictwa, wyciszy, wykształci system wartości.

    Wszystkie dzieci mają twórcze podejście do życia, a zadaniem dorosłych jest rozwijanie, inspirowanie, podsuwanie pomysłów. Powinniśmy umożliwić dziecku samodzielne próbowanie, eksperymentowanie, wyrażanie. Pełna akceptacja każdego dziecka to konieczny warunek, by mogło działać twórczo, uniezależniało się od pomocy innych osób.

    Bardzo ważne są następujące zasady pracy nauczyciela:

  • Odpowiednie zorganizowanie sytuacji wstępnej, inspirującej, w której powinny być pobudzone przeżycia dzieci w odpowiedniej atmosferze drogą np. zorganizowania wycieczki, czytania opowiadania itp.
  • Mobilizowanie dzieci do wypowiedzi, co w sytuacji wstępnej myślały, przeżywały.
  • Zapewnienie odpowiednich warunków warsztatowych, np. tworzywo plastyczno-techniczne, wybór literatury dziecięcej itp.
  • Pozostawienie dzieciom swobody.

    Sylwia Tarcz


  • Zaświadczenie online Certyfikat publikacji



    numer online: 162 gości

    reklama

    Księgarnia HELION poleca: