Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
8601
rok szkolny
2010/2011

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Opis i analiza przypadku asymilacji uczennicy innej narodowości w polskiej szkole

Uwaga: Imię uczennicy zostało zmienione (przyp. red.)

1. Identyfikacja problemu:

Dziewczynka Justyna pochodziła z Litwy. Do Polski przyjechała z mamą (Litwinka) i jej przyjacielem (Polak). Rozpoczęła naukę w gimnazjum w klasie pierwszej. Z chwilą, gdy Justyna trafiła do mojej klasy, rozpoczęłam wnikliwą obserwację jej zachowania, postępów w nauce, frekwencji i kontaktów z innymi uczniami, bowiem zauważyłam niepokojące objawy:

  • Trudności ze zrozumieniem poleceń nauczyciela
  • Nieśmiałość w wyrażaniu własnych opinii
  • Brak identyfikowania się z grupą
  • Brak udziału we wspólnych grach i zabawach.

    Ponieważ bariera innej narodowości mogłaby spowodować:

  • wyalienowanie się w coraz większym stopniu od świata zewnętrznego
  • brak wiary w siebie i motywacji do nauki
  • dużą ilość ocen niedostatecznych
  • niepromowanie do następnej klasy
  • pokusę ulegania nałogom
  • brak akceptacji wśród młodzieży polskiej, postanowiłam rozpocząć przeciwdziałania.


    REKLAMA

    2. Geneza i dynamika zjawiska

    Z wywiadu przeprowadzonego z mamą i jej przyjacielem dowiedziałam się, że Justyna w szkole litewskiej nie wyróżniała się osiągnięciami w nauce, jej oceny były przeciętne, ale stabilne. Zespół klasowy do którego trafiła, był już w znacznym stopniu zintegrowany, gdyż jego skład nie zmienił się od szkoły podstawowej. Tym trudniej było dotrzeć Justynzie do jakichkolwiek przyjaźni w klasie.

    W trakcie zajęć Justyna była nieśmiała i zazwyczaj nie odzywała się, w ławce siedziała zawsze sama. Często zostawała po lekcji, aby dopytać się o szczegóły z lekcji i sprawdzić, czy dobrze zanotowała zadanie domowe. Również godziny wychowawcze nie były dla niej okazją do dyskusji. Klasa jej nie dokuczała, ale nie była też chętna do stawiania pierwszych kroków w kontaktach z osobą o innej narodowości. Główną przyczyną tych niepowodzeń był brak dobrej znajomości języka polskiego. Nauczyciele zgłaszali mi, że Justyna ma szczególne trudności na lekcjach chemii, j.polskiego, j.angielskiego. Na moim przedmiocie, czyli na języku niemieckim, uczennica miała trudność w czytaniu tekstu, orientacji w toku lekcji. Potrafiła dobrze pojąć gramatykę niemiecką poprzedzoną przykładami na tablicy lub w książce.

    Z relacji nauczycieli dyżurujących podczas przerw wiem, że Justyna nie znajdowała się nigdy w żadnym towarzystwie, zazwyczaj sama spędzała wolny czas. Zapytana, dlaczego nie przyłączy się do koleżanek, odpowiadała, że jej to nie przeszkadza.

    3. Znaczenie problemu

    Bariera językowa mogłaby doprowadzić do wielu niepowodzeń edukacyjnych, do braku oparcia wśród swoich rówieśników, co oznaczałoby całkowitą izolację dziewczynki. U Justyny można było zauważyć przygnębienie oraz niechęć do kontaktów z rówieśnikami, z czasem również nieżyczliwość wobec kolegów i koleżanek.

    Problem akceptacji przynależności do innej narodowości jest w Polsce mało znany, a właściwie obcy. Tylko niewiele szkół polskich może się pochwalić osiągnięciami edukacyjno-wychowawczymi w procesie kształcenia obcokrajowców. Polacy zazwyczaj mówią o sobie "jesteśmy tolerancyjni wobec innych narodów". Jednak rzeczywistość pokazuje prawdziwe realia polskiej tolerancji. Klasa, do której uczęszczała Justyna, tolerowała jej obecność, ale nie wychodziła jej naprzeciw w kontaktach. Nikt nie zapytał, czy potrzebuje pomocy, czy nie. Polska szkoła nie jest przystosowana do kształcenia obcokrajowców, gdyż do niedawna ich w Polsce nie było.


    Księgarnia HELION poleca:

    4. Prognoza

    Prognoza pozytywna:

  • Justyna poprawi znajomość języka polskiego
  • Uczennica nadrobi zaległości w nauce
  • Nawiąże kontakt z rówieśnikami
  • Otrzyma promocję do następnej klasy
  • Uczennica poczuje się pewniej w nowym środowisku
  • Klasa nauczy się tolerancji wobec osób innej narodowości

    Prognoza negatywna:

  • Uczennica nie opanuje minimum programowego
  • Nie otrzyma promocji do następnej klasy
  • Nie będzie w sposób właściwy integrować się z zespołem klasowym, może być przez niego odrzucona.
  • Może mieć kontakt z narkotykami, alkoholem, papierosami.
  • Klasa nabierze przekonania, że osoby o innej przynależności kulturowej czy narodowościowej nie potrzebują tolerancji. Uczniowie mogą potraktować to jako powód do dyskryminacji.

    5. Propozycje rozwiązania

    Cele:

  • Zapewnienie Justynzie wszechstronnej pomocy ludzi
  • Otoczenie jej szczególnym wsparciem i życzliwością
  • Łamanie barier kulturowych

    Plan działania:

  • wykorzystanie pomocy, rad i wskazówek pedagoga szkolnego
  • współpraca z innymi nauczycielami pracującymi w tym zespole klasowym
  • pozostawanie w kontakcie z rodzicami
  • uwrażliwienie klasy na tolerowanie osób o innej przynależności narodowej
  • zorganizowanie dodatkowej pomocy dydaktycznej
  • nawiązanie kontaktu indywidualnego z uczniem w ramach zajęć dydaktyczno-wyrównawczych
  • zorganizowanie pomocy koleżeńskiej

    6. Wdrażanie oddziaływań

    Pracę nad przyjętymi przeze mnie zasadami rozpoczęłam od rozmowy z pedagogiem szkolnym. Koleżanka doradziła mi, aby stworzyć grupy wsparcia dla Justyny. Przynależność do grupy była dobrowolna. Zgłosiły się 4 osoby, dwie dziewczynki i dwóch chłopców. Zadaniem ich była pomoc Justynzie podczas zajęć, nawiązanie z nią kontaktów koleżeńskich oraz wspieranie jej w razie jakichkolwiek konfliktów klasowych. Po pewnym czasie widać było, że Justyna nabrała pewności siebie, nie siedziała już sama w ławce. Często się uśmiechała, a nawet zaczęła być aktywna.

    Gdy pojawił się pierwszy konflikt z jednym z chłopców w klasie, Justyna śmiało zgłosiła mi ten fakt. Sprawa została wyjaśniona, uczeń z którym miała problem, z czasem stał się przyjacielem.

    Z wywiadu przeprowadzonego z nauczycielami innych przedmiotów, dowiedziałam się, że największe problemy Justyna ma z języka polskiego historii i języków obcych. Po konsultacji z pedagogiem szkolnym, Pan Dyrektor przeznaczył dodatkowe środki na zajęcia wyrównawcze dla Justyny z języka polskiego. Nauczyciele historii oraz j. angielskiego zadeklarowali dobrowolnie prowadzenie dodatkowych zajęć w ramach tzw. "godziny karcianej". Natomiast ja prowadziłam dodatkowe zajęcia z j.niemieckiego. Justyna była bardzo ambitną osobą i jej efekty pracy widać było już po dwóch miesiącach. Po pierwszym semestrze oceny Justyny były pozytywne. Największe sukcesy odniosła z matematyki, otrzymując ocenę roczną dobrą. Jej oceny końcowe nie różniły się zbyt wiele od tych ze szkoły na Litwie.

    Dzięki dodatkowym zajęciom miałam okazję lepiej poznać uczennicę i dowiedzieć się więcej o jej codziennych problemach w naszej szkole. Pozwoliło mi to szybko zapobiegać sytuacjom problematycznym.

    Próbując zintegrować zespół klasowy z nową uczennicą z Litwy, przeprowadziłam na godzinie wychowawczej szereg zajęć na temat tolerancji. Wybrani uczniowie opracowali i omówili w klasie tradycje, zwyczaje i obyczaje pielęgnowane na Litwie. Justyna służyła im pomocą. Można było zauważyć, że Justyna zyskała sobie uznanie i respekt w klasie. Uczniowie zaczęli liczyć się z jej zdaniem. Justyna potrafiła na forum skrytykować innych uczniów za złe zachowanie, a klasa wcale jej nie prześladowała z tego powodu.

    7. Efekty oddziaływań

    Po wdrożeniu przeze mnie działań Justyna zasymilowała się z nowym środowiskiem. Nabrała śmiałości w wygłaszaniu własnych opinii na różne tematy. Zaprzyjaźniła się z dwoma dziewczynkami w klasie.

    Klasa nabrała do niej szacunku. Uczniowie w praktyczny sposób nauczyli się być tolerancyjni wobec obcych narodów i obcych kultur.

    Justyna otrzymała na koniec roku szkolnego oceny pozytywne oraz promocję do następnej klasy.

    Na początku drugiej klasy rodzina Justyny wróciła na Litwę ze względu na pracę.

    Agnieszka Bejger


  • Zaświadczenie online Certyfikat publikacji



    numer online: 155 gości

    reklama

    Księgarnia HELION poleca: