Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
8685
rok szkolny
2010/2011

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Znaczenie tworzenia grup wychowawczych integrujących dzieci z lekkim i umiarkowanym upośledzeniem umysłowym

Łączenie w jednej grupie wychowawczej dzieci o różnych możliwościach intelektualnych, a więc dzieci lekko i umiarkowanie upośledzonych, ma głęboki sens dla ich rozwoju intelektualnego, emocjonalnego i społecznego.

Integracja sprzyja wszechstronnemu i pełnemu rozwojowi dzieci z obu grup upośledzenia.

Korzystne jest tworzenie grup integracyjnych i włączanie do nich dzieci w różnym wieku, z zaburzeniami różnego rodzaju i różnego stopnia.

Zważywszy, że internat ma być dla wychowanków drugim domem - wszak tu spędzają większą część tygodnia - najlepiej jest kiedy grupa wychowawcza jak najbardziej przypomina rodzinę (więc dzieci nie powinny być w żaden sposób selekcjonowane, podobnie jak nie są w zdrowej, normalnie funkcjonującej rodzinie).


REKLAMA

Dzieci w grupach zintegrowanych uczą się, że niepełnosprawność jest jedną z cech indywidualnych, z którą czasami wiążą się pewne ograniczenia wymagające kompensacji, pomocy, wsparcia innych - ale widzą też, że pod względem innych cech nie różnią się, są takie same i mają takie same prawa.

Wspólne przebywanie dzieci bardziej i mniej sprawnych intelektualnie sprzyja uczeniu się i wzajemnemu utrwalaniu prawidłowych relacji społecznych.

Integracja wychowuje w duchu wzajemnej pomocy, szacunku i akceptacji, zrozumienia inności i otwarcia na potrzeby drugiego człowieka.

Dzieci o różnym stopniu upośledzenia będąc w jednej grupie wychowawczej, mieszkają w jednym pokoju - razem dbają o jego czystość i estetykę.

Wspólnie uczestniczą w zajęciach organizowanych przez wychowawców - zajęcia przewidziane dla dzieci lekko upośledzonych a jednocześnie dostosowane do strefy najbliższego rozwoju tych bardziej upośledzonych działają na tych drugich stymulująco.

Razem spożywają posiłki, sprzątają pomieszczenia, które zamieszkują, wspólnie przeprowadzają toaletę. Dzieci sprawniejsze są wzorem do naśladowania dla dzieci mniej sprawnych. A właśnie uczenie się przez naśladownictwo jest w przypadku dzieci, a zwłaszcza dzieci poniżej normy intelektualnej, szczególnie skuteczne, dużo bardziej niż instrukcja, pokaz, czy pomoc wychowawcy.


REKLAMA

Dla dzieci w wieku szkolnym szczególnie ważna jest grupa rówieśnicza. Przynależność do niej jest podstawowym i niezwykle istotnym elementem wpływającym na rozwój dziecka. Grupa rówieśnicza dostarcza bodźców, które mogą kształtować dziecko pozytywnie lub negatywnie - i to w wielu sferach, zarówno poznawczej jak i społecznej, moralnej i emocjonalnej. Dzieci upośledzone w stopniu lekkim dobrze prowadzone przez wychowawców mogą z dużym powodzeniem uczyć się wielu pozytywnych zachowań w każdej z wymienionych sfer. Zaś dzieci upośledzone umiarkowanie trafiając do grupy gdzie takie wzorce są już wypracowane, zinterioryzowane i stosowane na co dzień w normalnym życiu - uczą się ich naturalnie i niejako mimochodem - dążąc do zdobycia akceptacji grupy, chcąc stać się jej pełnoprawnymi członkami.

Wychowankowie zdrowsi mogą też całkiem świadomie i celowo uczyć pewnych zachowań i czynności tych mniej sprawnych a także pomagać im - mając przy tym olbrzymią satysfakcję z własnych kompetencji, poczucia bycia mądrym, dobrym i przydatnym - co znacząco wpływa na budowanie poczucia własnej wartości a tym samym zmniejsza wewnętrzne napięcie psychiczne, ogranicza rozwój agresji i innych zachowań aspołecznych.

Teresa Sarba-Bilor


Zaświadczenie online



numer online: 107 gości

reklama