Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
8717
rok szkolny
2010/2011

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Opinia o wychowanku internatu (z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim)

Przykład opinii został sporządzonej na prośbę Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.
Imię chłopca zostało zmienione.

Miłosz jest wychowankiem internatu od 1 września 2005r. Szybko zaadoptował się do panujących warunków aczkolwiek trudne było jego rozstanie z domem rodzinnym, ale dzięki częstym rozmowom zrozumiał sens pobytu w placówce. Dał się poznać jako chłopiec spokojny, zdyscyplinowany, sumiennie wykonujący swoje zadania. Pracując z nim kilka lat zauważyłam jednak, że z roku na rok następuje regres w jego funkcjonowaniu.

Chłopca cechuje niska samodzielność i zaradność życiowa. Miłosz jest do placówki dowożony i obierany przez matkę. Były podejmowane próby samodzielnych wyjazdów, ale chłopiec nie poradził sobie. Nie wie z jakiego peronu odjeżdża autobus, w jakim jedzie kierunku, o której godzinie i gdzie należy wysiąść.

Na podstawie diagnozy lekarskiej stwierdzono u niego astmę oskrzelową oraz atopowe zapalenie skóry, w związku z tym nie może wykonywać żadnych czynności porządkowych związanych z kurzem, dlatego nie potrafi zamiatać, ani posługiwać się odkurzaczem, ścierką i mopem.


REKLAMA

Jest mało zaradny w zakresie samoobsługi. Samodzielnie się ubiera ale musi mieć przygotowane do tego celu rzeczy, gdyż nie potrafi dobrać ich do panujących warunków atmosferycznych, zapomina o założeniu w chłodne dni rękawic i czapki, natomiast gdy jest ciepło potrafi chodzić w grubych bluzach. Nie zwraca uwagi na czystość ubrań, często zakłada brudną bluzkę lub spodnie, w jednych rzeczach potrafi chodzić cały tydzień.
Wymaga nieustannej kontroli przy zmianie bielizny osobistej, zapomina o zmianie majtek i skarpet. Do domu pakuje się pod okiem wychowawcy, gdy pakował się sam nie oddzielał rzeczy brudnych od czystych, nie składał ich odpowiednio, tylko wrzucał do torby. Po powrocie z weekendu także wymaga kontroli przy wypakowaniu i ułożeniu rzeczy na półki.
Bardzo często ubrania zakłada na lewą stronę, a także chodzi w niezasznurowanych butach.

Czynności higieniczne wykonuje samodzielnie, ale wymaga nadzoru osoby dorosłej, należy nieustannie przypominać mu o umyciu głowy. Nie wyciera się dobrze, często po kąpieli mokry ubiera się w piżamę. Zapomina o czesaniu włosów, szczególnie po ich umyciu. Często nos wyciera w papier toaletowy, który rzuca gdzie popadnie, a także w rękaw. Samodzielnie korzysta z toalety, ale nie pamięta o umyciu rąk. Niesystematycznie używa przyborów toaletowych, często podbiera innym wychowankom szczoteczkę do zębów lub wyciera się nie swoim ręcznikiem nie widząc w tym nic złego. Nie kontroluje i nie ocenia swojego wyglądu zewnętrznego przed lustrem.
Posługuje się sztućcami, ale sam nie naleje zupy z wazy do talerza. Nie zawsze wie, jak należy zachować się podczas posiłków w stołówce. Czasami wstaje bez przyczyny z krzesła idzie po dokładkę dania a i tak wraca z pustym talerzem. Nie potrafi zapalić gazu, zaparzyć herbaty ani obrać ziemniaków. Nie zmywa naczyń. Posiłki spożywa samodzielnie. Nie potrafi jednak odpowiednio nakryć do stołu.

Pomimo, że chłopiec jest wygadany nie ma dobrych kontaktów z rówieśnikami ani serdecznego kolegi. Podczas zajęć popołudniowych i spacerów zwykle przebywa sam lub z wychowawcą, bardzo często rozmawia sam ze sobą w kącie lub w toalecie. Szuka ciągłego kontaktu z osobą dorosłą. Podczas dyżurów nocnych bardzo często przychodzi do wychowawcy z błahymi powodami lub po to by porozmawiać. Przejawia silną potrzebę bezpieczeństwa, miłości i szacunku.
Jest bardzo podatny na wpływy innych wychowanków. Nie potrafi obronić się przed młodszymi kolegami. W relacjach z innymi nie zawsze potrafi opanować własne emocje zwłaszcza złość. Często sam rzuca się z rękami na innych. Takie zachowanie chłopca nie zjednuje mu przyjaciół i powoduje, że staje się on obiektem kpin, docinków i niewybrednych żartów.
Zna wartość pieniądza, ale sam nie dokonuje zakupów.


Księgarnia HELION poleca:

Chłopiec jest niestaranny i niesumienny. Podejmuje się dyżurów porządkowych ale zapomina o ich wykonaniu, a gdy już je robi wymaga kontroli ze strony osoby dorosłej. Występują u niego duże trudności z koncentracją uwagi. Podczas wykonywania zadań wymaga nieustannej kontroli, częstego przypominania, rzadko kiedy rozpoczętą pracę wykonuje do końca. Nie odrabia samodzielnie zadań domowych, zapomina co jest zadane, nie zagląda do zeszytów.

Podczas zajęć popołudniowych, gdy coś idzie nie po jego myśli potrafi uderzać pięścią w czoło, wykrzykuje na głos różne dziwne dźwięki, przez co pozostałe osoby z grupy patrzą na niego w dziwny sposób.

W swoim zachowaniu posiada coraz mniej hamulców również w stosunku do wychowawcy. Na zwróconą uwagę reaguje agresją słowną, śmieje się, odwraca do wychowawcy plecami. Ma wybujałą fantazję. Potrafi godzinami wymyślać różne przedziwne nieprawdziwe historyjki, których po raz kolejny nie potrafi powtórzyć.
Nie wykazuje własnej inicjatywy ani podczas odrabiania lekcji ani podczas zajęć zorganizowanych. Nie dba o porządek w najbliższym otoczeniu. W szafce z rzeczami osobistymi gromadzi różne przedziwne rzeczy.
Bardzo często po przyjściu ze szkoły zostawia w śniadaniówce chleb i zamyka go w szufladzie, zapominając o nim.

Jest coraz mniej aktywny podczas zajęć, w których wymaga się myślenia np. turnieje wiedzy i umiejętności.

U chłopca niska jest troska o własne zdrowie. Ma świadomość, że ze względu na alergię pokarmową nie może spożywać niektórych produktów, jednak nie przestrzega tej zasady. Nagminnie zapomina o obowiązku brania leków.

Jest pozytywnie nastawiony do otoczenia, wie i ciągle powtarza, że jest "dzieckiem specjalnej troski". W czasie wolnym lubi gry komputerowe.

Marlena Zjawińska


Zaświadczenie online Certyfikat publikacji



numer online: 227 gości

reklama

Księgarnia HELION poleca: