Publikacje edukacyjne
strona główna  archiwum  dziedziny  nowości  zasady  szukaj  pomoc  poczta  redakcja 
               

 

Publikacja nr
9117
rok szkolny
2011/2012

 
Archiwum publikacji
w serwisie Publikacje edukacyjne

Moje metody pracy w klasie pierwszej

Klasa pierwsza to start uczniów do naukowego poznania świata. Wielu sześciolatków - już uczniów nie przekroczyło jeszcze granicy rozwojowej, jaką wyznacza stadium operacji konkretnych. U większości z nich nie wystąpiła jeszcze koordynacja rzeczywistego myślenia. Operacje w umyśle dziecka często jeszcze nie są odwracalne. W tym wieku dziecko może tworzyć przedstawienia myślowe tylko dla prostych działań konkretnych.

Uczniowie są na poziomie myślenia praktycznego i obrazowo - ruchowego. Należy nauczać zgodnie ze starożytną maksymą: "Słyszę, zapominam. Widzę, zapamiętuję. Robię sam, rozumiem."


REKLAMA

W trakcie aktywnego udziału w zajęciach dydaktycznych dziecko może poznawać świat poprzez działanie, uczenie się wszystkimi zmysłami, co stwarza mu sprzyjające warunki do właściwego rozwoju.

Do samodzielnego poznania bezwzględnie konieczna jest umiejętność logicznego myślenia. Edukacja wczesnoszkolna jest procesem zdobywania przez uczniów wiedzy i umiejętności na drodze osobistego doświadczenia poznawczego pod kierunkiem nauczyciela. Jego zadaniem jest stworzenie warunków i sytuacji pobudzających uczniów do aktywności, kierowanie ich działalnością poznawczą, podczas zdobywania wiedzy oraz czuwanie nad jej wykorzystaniem podczas rozwiązywania problemów.

Aktywizowanie ucznia ma szczególne znaczenie w pierwszych latach nauki szkolnej.

Metody aktywizujące

1. sytuacje dydaktyczno- wychowawcze:
- organizowanie imprez i uroczystości klasowych,
- inscenizacje: z okazji ślubowania klasy pierwszej, Wigilii,
- gry dydaktyczne: zagadki, rebusy, krzyżówki,
- gry ekspresyjne połączone z pantomimą, z wykorzystaniem zajęć muzycznych i plastycznych,
- prezentacje własnych zainteresowań, połączone z pokazem i opowiadaniem o swoich kolekcjach,
- dyskusja umożliwia uczniom rozmowę z kolegami, wysłuchania tego, co myślą inni, w rezultacie zmierza do wyciągnięcia wniosków przez uczniów,
- inscenizacja improwizowana (drama)
- odgrywanie ról - wchodząc w role różnych postaci uczeń może spojrzeć na ludzi w zupełnie nowy sposób, uczy się tolerancji, rozwija wyobraźnię i zdolność porozumiewania się,
2. metoda małych projektów
3. wycieczka - uczniowie uczą się przestrzegania regulaminu, wywiązywania z podjętych zadań, zdobywania umiejętności bezpośredniej obserwacji, myślenia przyczynowo - skutkowego oraz wnioskowania, zacieśniają się więzi koleżeńskie,
4. "zabawa w teatr" wyzwala w dzieciach możliwości kreacyjne, rozwija osobowość, kształci samodzielne myślenie, rozwija wyobraźnię, twórcze postawy i zwiększa zasób słownictwa, tworzą się więzi grupowe,
5. "burza mózgów" to metoda zabawowa, kształtująca pomysłowość i wyobraźnię; celem tej metody jest zgromadzenie w krótkim czasie dużej ilości pomysłów na rozwiązanie jakiegoś problemu, nauczyciel przedstawia problem, udziela głosu zgłaszającym pomysły rozwiązań, które zapisuje na tablicy, po wyczerpaniu pomysłów następuje dyskusja i wybór najlepszego rozwiązania,
6. symulacje - metoda ta polega na naśladowaniu rzeczywistości, jest to zabawa "na niby", ćwiczenie najbardziej efektywnych zachowań w bezpiecznych warunkach, symulacje mogą obejmować takie umiejętności jak: rozmowa telefoniczna, zabawy w sklep, lekarza, listonosza, itp., celem symulacji jest doskonalenie konkretnych umiejętności oraz uczenie się na błędach popełnionych w bezpiecznej sytuacji ćwiczeniowej.
7. gry planszowe - jest to metoda zawierająca treści dydaktyczne i wychowawcze, uczy ścisłego przestrzegania reguł, aktywizuje uczniów, integruje różne dziedziny aktywności oraz przyspiesza ich rozwój; gry planszowe uczą twórczego myślenia, rozwijają wyobraźnię, nadają sens pracy, zmuszają do współdziałania, uczą planowania pracy, dają satysfakcję z wykonywanej pracy,
8. tworzenie ośrodka twórczej działalność dziecka wg M. Kościowej

Każdy ośrodek twórczej działalności dziecka można podzielić na pięć etapów:
1) prace wstępne - zetknięcie uczniów z rzeczywistością w celu wywołania przeżyć,
2) przedłużanie przeżyć dzieci w ich działalności artystyczno- technicznej,
3) wykorzystanie danych sytuacji do kształcenia umiejętności wyrażania swoich przeżyć i wyobrażeń słowami, a pojęć arytmetycznych przyjętymi symbolami matematycznymi; ćwiczenia pomocnicze wiodące: analiza i synteza wyrazów podstawowych, tworzenie sylab i nowych wyrazów z poznaną głoską, tworzenie zdań z rozsypanek wyrazowych,
4) pogłębianie i utrwalanie przeżyć dzieci za pomocą tekstów zaczerpniętych z podręczników i czasopism dziecięcych (czytanie i pisanie),
5) uczniowie sprawdzają i kończą wszystkie prace wykonane w ośrodku twórczej działalności.

Zajęcia wypływające z sytuacji rzeczywistych, dostarczają dziecku bogatych przeżyć, rozbudzając zainteresowania, które są podstawą pracy twórczej.

Głównym celem pracy dydaktyczno- wychowawczej jest wszechstronny rozwój twórczej osobowości dziecka. Planowanie działalności ucznia musi być elastyczne, aby istniała możliwość modyfikowania i dostosowywania do każdej nowej sytuacji.

Literatura:

  • Borowska I., Innowacje w edukacji wczesnoszkolnej
  • Brudnik E., Muszyńska A., Owczarska B., Ja i mój uczeń pracujemy aktywnie
  • Kościowa M., Moje metody pracy w klasie pierwszej
  • Kujawiński J., Rozwijanie twórczej aktywności uczniów klas początkowych
  • Matuszewska M., Metody aktywizujące w nauczaniu zintegrowanym
  • Zaręba D., Sztuka nauczania matematyki

    Sylwia Brzyska


  • Zaświadczenie online



    numer online: 104 gości

    reklama

    Księgarnia HELION poleca: