Co to jest socjalizacja pierwotna i wtórna?

Strona głównaPsychologiaCo to jest socjalizacja pierwotna i wtórna?

W świecie socjologii pojęcia „socjalizacja pierwotna” i „socjalizacja wtórna” odgrywają kluczową rolę w zrozumieniu, jak jednostki przyswajają sobie wartości, normy i role społeczne. To dzięki procesom socjalizacyjnym ludzie uczą się, jak funkcjonować w różnych strukturach społecznych. Ale co dokładnie kryje się za tymi terminami?

Czym jest socjalizacja?

Socjalizacja to proces, przez który jednostki przyswajają sobie kulturowe i społeczne normy oraz wartości danej społeczności lub grupy. Jest to niezbędne dla właściwego funkcjonowania jednostki w społeczeństwie. Dzięki socjalizacji ludzie uczą się, jakie zachowania są akceptowalne, a jakie nie.

  • Socjalizacja jest niezbędna dla funkcjonowania społeczeństwa.
  • Proces ten trwa przez całe życie człowieka.
  • Pomaga jednostkom zrozumieć swoje miejsce w społeczeństwie.

Socjalizacja pierwotna

Socjalizacja pierwotna jest jednym z najważniejszych procesów, które kształtują człowieka od najmłodszych lat jego życia. Oto bardziej szczegółowy przegląd tego kluczowego aspektu rozwoju społecznego.

Definicja socjalizacji pierwotnej

Socjalizacja pierwotna odnosi się do procesu, w którym jednostki, głównie dzieci, uczą się podstawowych norm, wartości, wierzeń i zachowań swojego społeczeństwa. Proces ten zaczyna się niemal od chwili narodzin i trwa przez większość dzieciństwa. Jest to podstawowy etap, w którym jednostki przyswajają sobie reguły i oczekiwania społeczne, które pozwolą im właściwie funkcjonować w danym społeczeństwie.

Główne cechy socjalizacji pierwotnej

  1. Nieświadoma nauka: Dzieci uczą się poprzez obserwację i naśladowanie dorosłych, nie zdając sobie sprawy, że przyswajają normy i wartości.
  2. Bezpośredni kontakt: Socjalizacja pierwotna odbywa się głównie poprzez bezpośrednie interakcje z najbliższymi członkami rodziny, zwłaszcza rodzicami.
  3. Trwałość efektów: Wpływ socjalizacji pierwotnej jest trwały i kształtuje podstawę dla późniejszej socjalizacji wtórnej. Wartości i normy przyswojone w tym okresie często pozostają z nami przez całe życie.

Agenci socjalizacji pierwotnej

Chociaż rodzina jest głównym agentem socjalizacji pierwotnej, inne ważne osoby, takie jak dziadkowie, krewni czy nawet sąsiedzi, mogą również odgrywać kluczową rolę w tym procesie. Dzieci uczą się również przez interakcje z rówieśnikami, chociaż te doświadczenia zwykle nabierają większego znaczenia w późniejszych etapach dzieciństwa.

Podsumowując, socjalizacja pierwotna stanowi fundament, na którym opiera się nasze społeczne funkcjonowanie. Dzięki niej zdobywamy niezbędne umiejętności, które pozwolą nam stać się pełnoprawnymi członkami społeczeństwa.

Socjalizacja wtórna

Socjalizacja wtórna jest kontynuacją procesu zapoczątkowanego przez socjalizację pierwotną, odnosząc się do bardziej zaawansowanych i złożonych aspektów nauki społecznej.

Definicja socjalizacji wtórnej

Socjalizacja wtórna to proces, w którym jednostki, głównie młodzież i dorośli, przyswajają sobie bardziej złożone role, normy, wartości i wierzenia społeczne. Obejmuje ona adaptację do różnorodnych środowisk społecznych i kulturowych poza rodziną. W trakcie socjalizacji wtórnej jednostki uczą się funkcjonować w różnych społecznych kontekstach, takich jak szkoła, praca czy różnego rodzaju grupy społeczne. Ten etap socjalizacji trwa przez całe życie człowieka i jest kluczowy dla pełnej adaptacji jednostki w społeczeństwie.

Główne cechy socjalizacji wtórnej

  1. Złożoność: Socjalizacja wtórna dotyczy bardziej złożonych i różnorodnych aspektów życia społecznego, takich jak role zawodowe, polityczne czy kulturowe.
  2. Wybór: W odróżnieniu od socjalizacji pierwotnej, gdzie nauka jest głównie nieświadoma, w socjalizacji wtórnej jednostki często mają większy wpływ na wybór tego, czego chcą się nauczyć i w jaki sposób.
  3. Zmienność: W trakcie życia jednostki mogą przechodzić przez różne etapy socjalizacji wtórnej, adaptując się do nowych ról i środowisk.

Agenci socjalizacji wtórnej

Najważniejszymi agentami socjalizacji wtórnej są instytucje społeczne takie jak szkoły, miejsca pracy czy różnego rodzaju organizacje. Media, zwłaszcza telewizja, radio, internet i prasa, odgrywają również kluczową rolę w tym procesie, kształtując nasze postrzeganie świata i wprowadzając do naszej świadomości nowe normy, wartości i wierzenia. Grupy rówieśnicze, zwłaszcza w okresie adolescencji, stanowią kolejne ważne źródło socjalizacji wtórnej, wpływając na nasze zachowania, przekonania i postawy.

Przeczytaj również: Socjalizacja odwrotna – na czym polega?

Różnice między socjalizacją pierwotną a wtórną

Chociaż obie formy socjalizacji odnoszą się do procesu przyswajania norm i wartości społecznych, różnią się one pod wieloma względami.

AspektSocjalizacja pierwotnaSocjalizacja wtórna
Czas trwaniaDzieciństwoCałe życie
Główni agenciRodzinaSzkoła, praca, media
ZakresPodstawowe normyZłożone role społeczne
Porównanie socjalizacji pierwotnej i wtórnej

Wpływ socjalizacji na jednostkę

Socjalizacja ma ogromny wpływ na kształtowanie osobowości jednostki. Dzięki procesom socjalizacyjnym ludzie uczą się, jakie mają prawa i obowiązki w społeczeństwie, jakie wartości są ważne i jakie role społeczne powinni przyjąć. Socjalizacja wpływa również na to, jak jednostki postrzegają siebie i innych oraz jakie mają relacje z otoczeniem.

  • Socjalizacja kształtuje poczucie tożsamości jednostki.
  • Pomaga jednostkom zrozumieć, jakie mają miejsce w społeczeństwie.
  • Odpowiada za przekazanie ważnych wartości społecznych.

Podobne artykuły

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj